“Besparingen in de gezondheidszorg gebeuren op de kap van de patiënten”

Thema's
Gezondheid

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Mag ik er even op wijzen dat er niet alleen op het medisch terrein van de zorg onverantwoord bespaard wordt, maar ook op andere terreinen? Ik werk zelf (al 35 jaar) in de gehandicaptenzorg, en de maatregelen die hier genomen worden maken dat de kwaliteit zienderogen achteruit gaat: het is net alsof ik terug naar het verleden gekatapulteerd werd. Toen ik 35 jaar geleden begonnen, waren de omstandigheden voor de mensen met metale beperkingen beter dan op dit moment, en er zal nog moeten gesnoeid worden. Vaak gebeurt dit op de typisch belgische sjoemel-wijze: opvoeders worden (nu al) voor verzorgingen van bewoners in instellingen vervangen door thuisverpleging en rechtstreeks aan het ziekenfonds gefactureerd ( dus de kost wordt van het ministerie van welzijn doorgeschoven naar volksgezondheid), in de toekomst wil men de job van opvoeders nog meer opsplitsen om te kijken welke deeltaken anders (versta hieronder goedkoper) georganiseerd kunnen worden. Enkele voorbeelden: gaan winkelen kan door gezinshulp, poetsen met dienstencheques ipv door een eigen poetsdienst, ...voorbeelden waar Vandeurzen op zijn budget wil besparen, maar de kosten gewoon worden doorgeschoven naar een ander ministerie (en het nog maar de vraag is of de algemene kost voor de staat minder is; naar mijn weten verdienen opvoeders nog steeds minder dan verpleegkundigen). Het is pijnlijk om te zien dat alle verworvenheden waar we jaren voor gestreden hebben en die geleidt hebben tot meer kwaliteit (een thuis voor de mensen met een handicap ipv een levenslange veroordeling tot leven in een internaat) met een klap van tafel wordt geveegd. En het feit dat hier zelden in de pers iets over te lezen of te horen valt, maakt het nog pijnlijker, want zo kunnen deze perverse besparingen op de kap van de zwaksten in onze maatschappij doorgevoerd worden zonder een spatje deining te veroorzaken. Het is gewoonweg een schande Hartelijke groeten, een ontmoedigde opvoedster

Een delegatie van ACV en ABVV trok vandaag naar het kabinet van minister van Werk Peeters (CD&V). Met een pensioenpetitie en meer dan 67.000 handtekeningen.

Eind oktober gingen de werknemers van Aviapartner in staking. Vlak voor de herfstvakantie. Het was dagelijks in kranten en via tv te volgen, maar zelden ging die berichtgeving naar de kern van de zaak. Solidair laat twee voortrekkers aan het woord. Jan Ceulemans (53) uit Rumst en Kamal Afassi (38) uit Deurne: Jan werkt al 20 jaar bij Aviapartner op de cargo, Kamal al 18 jaar op de bagageafdeling, de handling. Ze zijn allebei delegee bij de BTB, de transportvakbond van het ABVV.

Het rommelt in de Duitse luchthavens. In alle grote luchthavens werd op 15 januari gestaakt met als inzet de loononderhandelingen voor de ongteveer 23.000 werknemers. De vakbond ver.di eist 20 euro per uur. Vooral de veiligheidsagenten die de passagiers, de vracht en de bagage controleren verdienen vandaag een stuk minder. Het artikel hieronder komt van de website van de vakbond ver.di.

In Frankrijk en België groeit de beweging  van de gele hesjes. De Franse president Emmanuel Macron probeert sinds midden november en het begin van de beweging tijd te winnen. Het jongste voorbeeld: een groot „nationaal debat” dat een anwtoord zou bieden op de verzuchtingen van de woedende werkers. Maar de gele hesjes trappen ook deze keer niet in de val.

In de volgende regering wil de N-VA absoluut de minister van Onderwijs leveren. Die moet dan een hervorming doorvoeren die ons wegleidt van het emanciperend onderwijs dat gelijkheid nastreeft.

Honderd jaar geleden maakte de “bloedige week” in Berlijn een einde aan de hoop op een andere maatschappij in Duitsland. Op 15 januari 1919 werden Rosa Luxemburg en Karl Liebknecht, twee van de belangrijkste leiders van de opstand, om het leven gebracht. Een gebeurtenis die de deur openzetten voor de opkomst van het fascisme.

“Waarom zou een bedrijf dat winst maakt moeten besparen?” Dat de aangekondigde herstructurering en besparing bij Proximus als onvermijdelijk wordt voorgesteld, gaat er bij Michaël Lembregts niet in. Lembregts werkt al 15 jaar bij Proximus en is hoofdafgevaardigde voor ACOD.

“Wij spijbelen niet, we vechten voor onze toekomst.” Dat was de boodschap van de meer dan drieduizend scholieren die donderdagmorgen een dagje school oversloegen om in Brussel hun stem te laten horen voor het klimaat. En wat voor een stem!

PVDA-volksvertegenwoordiger Raoul Hedebouw reageerde onmiddellijk toen het (anti)sociale plan bij Proximus werd aangekondigd: “Dit is werkelijk onaanvaardbaar. Digitalisering moet dienen om het werk lichter te maken, niet om 2000 mensen op straat te zetten.” Als we naar de winstcijfers kijken, kunnen we gerust stellen dat het hier om beursgericht ontslag gaat. We kunnen ons bovendien vragen stellen bij de rol van de overheidsvertegenwoordigers bij Proximus.

Nora García Nieves was een van de voortreksters van de historische vrouwenstaking van 8 maart 2018 in Spanje. In september bracht ze op ManiFiesta het succesverhaal van de staking. De Spaanse vrouwen inspireren ook ons om van 8 maart een echte strijddag voor vrouwenrechten te maken.