Bernie Sanders | Van mopperende grijsaard tot held van de jeugd en symbool van hoop

Bernie sanders (Foto Gage Skidmore/Flickr)
Bernie sanders (Foto Gage Skidmore/Flickr)

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Als u zegt dat Sanders enerzijds anti-oorlog is, maar anderzijds wel de wapenindustrie met open armen ontvangt en ML en haar F35 steunt, heet dat pragmatisch. Als u zet dat Clinton enerzijds (vrij)handelsverdragen ondertekende, maar anderzijds nu wel kritiek uit op bvb het TTIP, heet dat hypocriet. Need I say more?
Sedert 12/2009 verblijf ik door mijn huwelijk (30 jaar geleden) met mijn Braziliaanse vrouw regelmatig in het prachtig land Brazilië. Helaas, door de onmetelijke corruptie, het onophoudend leegroven van het land door de politieke klassen van eender welke strekking en het gebrek aan opleiding, scholingskansen en kansen op een menswaardige opvoeding van de minst gegoede klassen bevindt het land zich in een zeer benarde positie. Daarom is het goed, ook voor andere landen, dat een persoon als Bernie Sanders opkomt tegen de ongelijkheid. En zeker in een land waar de hoogste waarde meter het persoonlijk (winst)belang is. Zijn populariteit kan ertoe leiden dat de andere democratische kandidaten inzien dat het welzijn van iedereen veel belangrijker is dan het persoonlijk belang. Ik vrees dat we dit niet moeten hopen van eender welke republikeinse kandidaat. Om het te zeggen met de woorden van Barack Obama: de omwenteling moet komen van de basis. Dit zal zeker zijn invloed hebben op de politieke zienswijzen in de andere - Latijnsamerikaanse- landen.

Het rommelt in de Duitse luchthavens. In alle grote luchthavens werd op 15 januari gestaakt met als inzet de loononderhandelingen voor de ongteveer 23.000 werknemers. De vakbond ver.di eist 20 euro per uur. Vooral de veiligheidsagenten die de passagiers, de vracht en de bagage controleren verdienen vandaag een stuk minder. Het artikel hieronder komt van de website van de vakbond ver.di.

In Frankrijk en België groeit de beweging  van de gele hesjes. De Franse president Emmanuel Macron probeert sinds midden november en het begin van de beweging tijd te winnen. Het jongste voorbeeld: een groot „nationaal debat” dat een anwtoord zou bieden op de verzuchtingen van de woedende werkers. Maar de gele hesjes trappen ook deze keer niet in de val.

In de volgende regering wil de N-VA absoluut de minister van Onderwijs leveren. Die moet dan een hervorming doorvoeren die ons wegleidt van het emanciperend onderwijs dat gelijkheid nastreeft.

Honderd jaar geleden maakte de “bloedige week” in Berlijn een einde aan de hoop op een andere maatschappij in Duitsland. Op 15 januari 1919 werden Rosa Luxemburg en Karl Liebknecht, twee van de belangrijkste leiders van de opstand, om het leven gebracht. Een gebeurtenis die de deur openzetten voor de opkomst van het fascisme.

“Waarom zou een bedrijf dat winst maakt moeten besparen?” Dat de aangekondigde herstructurering en besparing bij Proximus als onvermijdelijk wordt voorgesteld, gaat er bij Michaël Lembregts niet in. Lembregts werkt al 15 jaar bij Proximus en is hoofdafgevaardigde voor ACOD.

“Wij spijbelen niet, we vechten voor onze toekomst.” Dat was de boodschap van de meer dan drieduizend scholieren die donderdagmorgen een dagje school oversloegen om in Brussel hun stem te laten horen voor het klimaat. En wat voor een stem!

PVDA-volksvertegenwoordiger Raoul Hedebouw reageerde onmiddellijk toen het (anti)sociale plan bij Proximus werd aangekondigd: “Dit is werkelijk onaanvaardbaar. Digitalisering moet dienen om het werk lichter te maken, niet om 2000 mensen op straat te zetten.” Als we naar de winstcijfers kijken, kunnen we gerust stellen dat het hier om beursgericht ontslag gaat. We kunnen ons bovendien vragen stellen bij de rol van de overheidsvertegenwoordigers bij Proximus.

Nora García Nieves was een van de voortreksters van de historische vrouwenstaking van 8 maart 2018 in Spanje. In september bracht ze op ManiFiesta het succesverhaal van de staking. De Spaanse vrouwen inspireren ook ons om van 8 maart een echte strijddag voor vrouwenrechten te maken.

Op 1 januari vierden de Cubanen feest. Zestig jaar geleden verdreven ze dictator Batista. Deze keer vierden ze de revolutie temidden een belangrijke bevraging, want Cuba is klaar voor een nieuwe grondwet en elke Cubaan kan eraan meewerken.

Wat onmogelijk leek, kregen de fastfoodwerkers, gezondheidswerkers, schoonmakers en leraars voor mekaar. In de staten Californië en New York wordt het wettelijk minimumuurloon alvast verdubbeld van 7,25 dollar naar 15 dollar. Vakbondsman Nicholas Allen vertelt over die inspirerende strijd.