Armoede is een keuze … een politieke keuze

Foto Solidair, Raf De Geest
Foto Solidair, Raf De Geest

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

ARMOEDE IS GEEN KEUZE !! Mensen geraken in de armoede door de onrechtvaardigheid in onze maatschappij (en alle Westerse landen). Hoeveel arbeiders zijn er nu minder nodig dan VOOR het computer / robot tijdperk ? Die hebben kinderen die zouden willen studeren, maar dat KAN NIET MEER. Als je te lang zonder werk zit, dan behandelen ze je als een paria, en krijg je allerlei rotjobs aangereikt, die je MOET aannemen, of je bent je maandelijkse aalmoes van je Ziekenkas (De Staat) kwijt. Velen die zwaar lichamelijk belastend werk uitvoeren, vallen op een dag op hun knieën als ze 50/55 jaar zijn , omdat ze NIET MEER KUNNEN. Rug kapot, knieën om zeep, schouders, polsen enz.. zo goed als onbruikbaar. Als je dan een 4/6 maanden werkt aan je revalidatie, krijg je plots een briefje in de bus om je aan te melden bij de adviseur van het Ziekenfonds. Ze doen nog niet de moeite om je dossier be bekijken. Neen, je bent een profiteur, en je moet terug aan de bak. Zo niet kan je gaan stempelen. Schoon vooruitzicht als je rond de 50 jaar bent en je hebt bvb. nog 2 studerende kinderen. Geen affaire mee. Die jongeren moeten maar gaan werken, dan moeten die ouders NIET meer opdraaien voor de zware kosten. Door al die stress geraak je dan in een zware depressie, maar je kan de medicatie NIET betalen. Een psycholoog wordt NIET terugbetaald door het Ziekenfonds, dus ga je daar ook niet naartoe. En zo glijden veel mensen van de regen in de drup. Sociale woningen zijn er niet, tenzij je 3, 5 of nog meer jaar kunt wachten. Dus gaan ze maar in een krot wonen, waar ze nog meer ziektes oplopen. De meesten van ons kennen wel zo iemand, of meerdere mensen, en dan maar verwonderd doen als mensen aan de drank of drugs geraken, of ze maken er zelf een einde aan. En dat zijn geen "fabeltjes". Ik heb zelf in dergelijke toestand gestaan. Dat is de reële toestand. En het wordt steeds erger. De werkende mens moet voor alles opdraaien met het schamele loon dat ze nog krijgen, terwijl de andere (de graaiers) niet meer weten hoe ze al hun eurootjes moeten opkrijgen. Solidariteit is een schoon woord. Maar je vindt ze slechts nog zeer sporadisch opduiken. Hoe meer centen er in de zakken van de rijken terecht komen, hoe moeilijker het "werkvolk" nog rechtop kan blijven staan. De wereld staat op zijn kop, persoonlijk denk ik dat het er voor de werkmens zelden zo slecht heeft voorgestaan als nu, Na de 2e WW waren er veel vooruitzichten voor de heropbouw. Maar nu ?? Wat is er nu ?? NIETS meer, behalve een groot, donker gat waar je het liefst zou inkruipen.

Een delegatie van ACV en ABVV trok vandaag naar het kabinet van minister van Werk Peeters (CD&V). Met een pensioenpetitie en meer dan 67.000 handtekeningen.

Eind oktober gingen de werknemers van Aviapartner in staking. Vlak voor de herfstvakantie. Het was dagelijks in kranten en via tv te volgen, maar zelden ging die berichtgeving naar de kern van de zaak. Solidair laat twee voortrekkers aan het woord. Jan Ceulemans (53) uit Rumst en Kamal Afassi (38) uit Deurne: Jan werkt al 20 jaar bij Aviapartner op de cargo, Kamal al 18 jaar op de bagageafdeling, de handling. Ze zijn allebei delegee bij de BTB, de transportvakbond van het ABVV.

Het rommelt in de Duitse luchthavens. In alle grote luchthavens werd op 15 januari gestaakt met als inzet de loononderhandelingen voor de ongteveer 23.000 werknemers. De vakbond ver.di eist 20 euro per uur. Vooral de veiligheidsagenten die de passagiers, de vracht en de bagage controleren verdienen vandaag een stuk minder. Het artikel hieronder komt van de website van de vakbond ver.di.

In Frankrijk en België groeit de beweging  van de gele hesjes. De Franse president Emmanuel Macron probeert sinds midden november en het begin van de beweging tijd te winnen. Het jongste voorbeeld: een groot „nationaal debat” dat een anwtoord zou bieden op de verzuchtingen van de woedende werkers. Maar de gele hesjes trappen ook deze keer niet in de val.

In de volgende regering wil de N-VA absoluut de minister van Onderwijs leveren. Die moet dan een hervorming doorvoeren die ons wegleidt van het emanciperend onderwijs dat gelijkheid nastreeft.

Honderd jaar geleden maakte de “bloedige week” in Berlijn een einde aan de hoop op een andere maatschappij in Duitsland. Op 15 januari 1919 werden Rosa Luxemburg en Karl Liebknecht, twee van de belangrijkste leiders van de opstand, om het leven gebracht. Een gebeurtenis die de deur openzetten voor de opkomst van het fascisme.

“Waarom zou een bedrijf dat winst maakt moeten besparen?” Dat de aangekondigde herstructurering en besparing bij Proximus als onvermijdelijk wordt voorgesteld, gaat er bij Michaël Lembregts niet in. Lembregts werkt al 15 jaar bij Proximus en is hoofdafgevaardigde voor ACOD.

“Wij spijbelen niet, we vechten voor onze toekomst.” Dat was de boodschap van de meer dan drieduizend scholieren die donderdagmorgen een dagje school oversloegen om in Brussel hun stem te laten horen voor het klimaat. En wat voor een stem!

PVDA-volksvertegenwoordiger Raoul Hedebouw reageerde onmiddellijk toen het (anti)sociale plan bij Proximus werd aangekondigd: “Dit is werkelijk onaanvaardbaar. Digitalisering moet dienen om het werk lichter te maken, niet om 2000 mensen op straat te zetten.” Als we naar de winstcijfers kijken, kunnen we gerust stellen dat het hier om beursgericht ontslag gaat. We kunnen ons bovendien vragen stellen bij de rol van de overheidsvertegenwoordigers bij Proximus.

Nora García Nieves was een van de voortreksters van de historische vrouwenstaking van 8 maart 2018 in Spanje. In september bracht ze op ManiFiesta het succesverhaal van de staking. De Spaanse vrouwen inspireren ook ons om van 8 maart een echte strijddag voor vrouwenrechten te maken.