Armoede is een keuze … een politieke keuze

Foto Solidair, Raf De Geest
Foto Solidair, Raf De Geest

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

ARMOEDE IS GEEN KEUZE !! Mensen geraken in de armoede door de onrechtvaardigheid in onze maatschappij (en alle Westerse landen). Hoeveel arbeiders zijn er nu minder nodig dan VOOR het computer / robot tijdperk ? Die hebben kinderen die zouden willen studeren, maar dat KAN NIET MEER. Als je te lang zonder werk zit, dan behandelen ze je als een paria, en krijg je allerlei rotjobs aangereikt, die je MOET aannemen, of je bent je maandelijkse aalmoes van je Ziekenkas (De Staat) kwijt. Velen die zwaar lichamelijk belastend werk uitvoeren, vallen op een dag op hun knieën als ze 50/55 jaar zijn , omdat ze NIET MEER KUNNEN. Rug kapot, knieën om zeep, schouders, polsen enz.. zo goed als onbruikbaar. Als je dan een 4/6 maanden werkt aan je revalidatie, krijg je plots een briefje in de bus om je aan te melden bij de adviseur van het Ziekenfonds. Ze doen nog niet de moeite om je dossier be bekijken. Neen, je bent een profiteur, en je moet terug aan de bak. Zo niet kan je gaan stempelen. Schoon vooruitzicht als je rond de 50 jaar bent en je hebt bvb. nog 2 studerende kinderen. Geen affaire mee. Die jongeren moeten maar gaan werken, dan moeten die ouders NIET meer opdraaien voor de zware kosten. Door al die stress geraak je dan in een zware depressie, maar je kan de medicatie NIET betalen. Een psycholoog wordt NIET terugbetaald door het Ziekenfonds, dus ga je daar ook niet naartoe. En zo glijden veel mensen van de regen in de drup. Sociale woningen zijn er niet, tenzij je 3, 5 of nog meer jaar kunt wachten. Dus gaan ze maar in een krot wonen, waar ze nog meer ziektes oplopen. De meesten van ons kennen wel zo iemand, of meerdere mensen, en dan maar verwonderd doen als mensen aan de drank of drugs geraken, of ze maken er zelf een einde aan. En dat zijn geen "fabeltjes". Ik heb zelf in dergelijke toestand gestaan. Dat is de reële toestand. En het wordt steeds erger. De werkende mens moet voor alles opdraaien met het schamele loon dat ze nog krijgen, terwijl de andere (de graaiers) niet meer weten hoe ze al hun eurootjes moeten opkrijgen. Solidariteit is een schoon woord. Maar je vindt ze slechts nog zeer sporadisch opduiken. Hoe meer centen er in de zakken van de rijken terecht komen, hoe moeilijker het "werkvolk" nog rechtop kan blijven staan. De wereld staat op zijn kop, persoonlijk denk ik dat het er voor de werkmens zelden zo slecht heeft voorgestaan als nu, Na de 2e WW waren er veel vooruitzichten voor de heropbouw. Maar nu ?? Wat is er nu ?? NIETS meer, behalve een groot, donker gat waar je het liefst zou inkruipen.

Op 7 februari betoogden in Brussel zo’n duizend werknemers van de Vlaamse woonzorgcentra voor meer personeel en betere zorg voor bewoners. PVDA-leden uit de zorgsector stapten mee en luisterden naar de bezorgdheden van hun collega’s.

Ze kuisen, strijken, schuren ... Elke dag. Toch zijn deze vrouwen nauwelijks zichtbaar. Ze werken als huishoudhulp met dienstencheques en vormen de op een na grootste groep loontrekkenden. Gaëlle Hardy en Agnès Lejeune lieten hen aan het woord in de documentaire “Au bonheur des dames?”

Vrouwenbeweging Femma brengt haar eigen voorstel in de praktijk en start een proefproject met een 30-urige werkweek. “De meerwaarde van het project moet in eerste instantie tot uiting komen in het leven van de mensen en niet op het vlak van bijvoorbeeld productiever werk”, zegt Ilse De Vooght van Femma.

Op de dag van de algemene staking vinden studenten voor het klimaat en syndicalisten elkaar aan het piket. Volgens vakbondsdelegee Tom Joosen hebben beide bewegingen dezelfde vijand. De klimaattransitie zal sociaal zijn, of ze zal niet zijn. De jongeren treden hem daarin volmondig bij.

De werkgeversorganisatie VBO wil minstens twee kerncentrales tien jaar langer openhouden. Ook N-VA verdedigt dat idee. Kernenergie is nochtans niet veilig, niet duurzaam en veel te duur.

Sign for my Future wil de grootste klimaatcampagne ooit zijn in België. Met een petitie vragen bedrijfsleiders, media en middenveldorganisaties een ambitieus klimaatbeleid. Maar de aanwezigheid van een aantal multinationals doet vragen rijzen. Hebben grote vervuilende bedrijven als BNP Paribas Fortis, Unilever of EDF Luminus werkelijk hun plaats in een campagne voor het klimaat?

Venezuela is al dagenlang de speelbal van een enorme krachtmeting tussen grote (en minder grote) machten uit alle hoeken van de wereld. Solidair wil proberen enige klaarheid te scheppen en publiceert daarom enkele artikels uit de kranten L'Humanité en Unsere Zeit waarin de huidige crisis en de inzet ervan geanalyseerd worden.

De gele hesjes komen op tegen de toplonen van politici. En terecht, maar de echt rijken zijn niet de politici. De echt rijken zijn degenen die de politiek naar hun pijpen doen dansen: de CEO’s en aandeelhouders van grote bedrijven. Dat blijkt duidelijk uit een onderzoek van het Japanse gerecht naar een van die hoge pieten: Carlos Ghosn, de topman van de Renault-groep.
Veel mensen zijn woedend over het beleid van de traditionele partijen. Het Vlaams Belang doet alsof het de belangen van het volk verdedigt, maar in haar daden zien we een partij die ten dienste staat van de rijken. Vijf veelzeggende feiten over het Vlaams Belang die je absoluut moet weten.

Duizenden jongeren komen al drie weken na mekaar op straat om van de regering een ambitieuzer klimaatplan te eisen. Tegelijk zien we dat in 2018 slechts één op twee treinen stipt op tijd reed. Kan de minachting van de overheid voor de gerechtvaardigde eisen van de jonge klimaatbeweging nog meer symbolisch zijn? Toevallig werden gisteren in de Kamercommissie Infrastructuur vakbonden en spoordirectie gehoord over de slechte prestaties van de NMBS op het vlak van stiptheid.