Armoede is een keuze … een politieke keuze

Foto Solidair, Raf De Geest
Foto Solidair, Raf De Geest

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

ARMOEDE IS GEEN KEUZE !! Mensen geraken in de armoede door de onrechtvaardigheid in onze maatschappij (en alle Westerse landen). Hoeveel arbeiders zijn er nu minder nodig dan VOOR het computer / robot tijdperk ? Die hebben kinderen die zouden willen studeren, maar dat KAN NIET MEER. Als je te lang zonder werk zit, dan behandelen ze je als een paria, en krijg je allerlei rotjobs aangereikt, die je MOET aannemen, of je bent je maandelijkse aalmoes van je Ziekenkas (De Staat) kwijt. Velen die zwaar lichamelijk belastend werk uitvoeren, vallen op een dag op hun knieën als ze 50/55 jaar zijn , omdat ze NIET MEER KUNNEN. Rug kapot, knieën om zeep, schouders, polsen enz.. zo goed als onbruikbaar. Als je dan een 4/6 maanden werkt aan je revalidatie, krijg je plots een briefje in de bus om je aan te melden bij de adviseur van het Ziekenfonds. Ze doen nog niet de moeite om je dossier be bekijken. Neen, je bent een profiteur, en je moet terug aan de bak. Zo niet kan je gaan stempelen. Schoon vooruitzicht als je rond de 50 jaar bent en je hebt bvb. nog 2 studerende kinderen. Geen affaire mee. Die jongeren moeten maar gaan werken, dan moeten die ouders NIET meer opdraaien voor de zware kosten. Door al die stress geraak je dan in een zware depressie, maar je kan de medicatie NIET betalen. Een psycholoog wordt NIET terugbetaald door het Ziekenfonds, dus ga je daar ook niet naartoe. En zo glijden veel mensen van de regen in de drup. Sociale woningen zijn er niet, tenzij je 3, 5 of nog meer jaar kunt wachten. Dus gaan ze maar in een krot wonen, waar ze nog meer ziektes oplopen. De meesten van ons kennen wel zo iemand, of meerdere mensen, en dan maar verwonderd doen als mensen aan de drank of drugs geraken, of ze maken er zelf een einde aan. En dat zijn geen "fabeltjes". Ik heb zelf in dergelijke toestand gestaan. Dat is de reële toestand. En het wordt steeds erger. De werkende mens moet voor alles opdraaien met het schamele loon dat ze nog krijgen, terwijl de andere (de graaiers) niet meer weten hoe ze al hun eurootjes moeten opkrijgen. Solidariteit is een schoon woord. Maar je vindt ze slechts nog zeer sporadisch opduiken. Hoe meer centen er in de zakken van de rijken terecht komen, hoe moeilijker het "werkvolk" nog rechtop kan blijven staan. De wereld staat op zijn kop, persoonlijk denk ik dat het er voor de werkmens zelden zo slecht heeft voorgestaan als nu, Na de 2e WW waren er veel vooruitzichten voor de heropbouw. Maar nu ?? Wat is er nu ?? NIETS meer, behalve een groot, donker gat waar je het liefst zou inkruipen.

Terwijl de as van de Notre-Dame nog smeulde, repten grote weldoeners zich om grote bedragen te schenken voor de heropbouw. Hun haast toont niet zozeer hun vrijgevigheid maar hun opportunisme. De overheidstekorten worden er nog eens door benadrukt.

De VS gaan een versnelling hoger in het offensief tegen Cuba. De Amerikaanse president Trump maakt reizen en geldtransfers naar Cuba moeilijker en zet de deur open voor rechtszaken tegen bedrijven die in Cuba actief zijn. Cubanismo.be roept op tot solidariteit.

Na bijna vier maanden van onafgebroken protest van het Soedanese volk werd dictator El Bashir gevangen gezet. Dat is een grote overwinning van het volksverzet. Met vele honderdduizenden kwamen ze op straat en hielden ze de voorbije week massale sit-ins voor de hoofdkwartieren van het leger in de verschillende grote steden.

Benjamin Netanyahu is na de verkiezingen van 9 april opnieuw premier van Israël, ook al lopen er rechtzaken tegen hem wegens corruptie. Voor de Palestijnen maakt het niet veel uit. Zij blijven lijden onder de apartheid en verdere annexatie van Palestijns grondgebied. Alleen het toegenomen Palestijnse verzet kan een sombere toekomst keren.

Op 1 april gaf president Abdelaziz Bouteflika, 82 en al 20 jaar aan de macht, zijn ontslag. Na 6 weken van nooit eerder gezien volksprotest, zette hij een stap opzij. Maar het Algerijnse volk wil meer dan alleen een machtswissel. Het wil af van een systeem van profiteurs.

Gaby Colebunders, gemeenteraadslid voor de PVDA in Genk, krijgt de derde plaats op de Luikse Kamerlijst. De voormalige vakbondsman bij Ford Genk maakt een reële kans om een zetel in de wacht te slepen. Zijn Luikse strijdmakker Frédéric Gillot maakt de omgekeerde beweging en komt in Limburg op de lijst. Fred en Gaby kennen elkaar al veel langer en voeren samen dezelfde strijd. Vijf jaar geleden zat Solidair met hen neer voor een dubelinterview. Voor de gelegenheid herpubliceren we het gesprek.

UPS wil dan wel meer dan honderd banen schrappen in Diegem, maar dat is buiten het personeel gerekend. Het verenigde personeel van UPS liet dinsdagnacht zijn kracht zien. Met meer dan 130 trokken ze naar Eindhoven, waar ze een nachtje bleven. “Als we samen aan hetzelfde zeel blijven trekken, dan winnen we”, zo viel er te horen bij het personeel.

Op 26 maart 2015 begon in Jemen, een land in volle bloei, een verschrikkelijke oorlog. Vier jaar later doorstaan miljoenen mensen nog steeds de bombardementen van een coalitie van 17 landen, geleid door Saoedi-Arabië. Een strijd tussen religieuze groepen, tussen Shia en Sunni? Neen, het is een strijd om de macht in de regio, om de economische rijkdommen, het bezit van de havens, een strijd om van Jemen een bufferstaat tegen Iran te maken.

Op initiatief van de ETF (European Transport Worker's Federation) betogen op 27 maart in Brussel spoorwegbeambten, bus- en vrachtwagenchauffeurs, luchtverkeersleiders, taxichauffeurs, enz. voor kwaliteitsvolle jobs in de transportsector. We spreken met spoorwegbeambte Farah en vrachtwagenchauffeur Dennis, beide PVDA-kandidaten bij de Europese verkiezingen. Ook zij zullen mee de straat opgaan.

Toegang tot de zorg is niet voor iedereen even vanzelfsprekend in ons land. Voor een vijfde van de bevolking worden de facturen stilaan onbetaalbaar. Ook in Europa blijft er grote ongelijkheid bestaan, tussen de lidstaten onderling, maar ook tussen de verschillende gemeenschappen in de lidstaten zelf. Een aanzienlijk deel van de bevolking krijgt niet de zorg die ze nodig heeft. Dat zijn de conclusies van denktank European Social Policy Network (ESPN) in een recent verschenen rapport.