“Als we samenwerken, kunnen we van Carrefour winnen”

Foto Solidair, Olivier Goessens
Foto Solidair, Olivier Goessens

Commentaar toevoegen

Reacties

Als consumenten een koopstop houden over gans Carrefour België tegen ontslagen en sluitingen blijft alles open tenzij Carrefour in gans België alles wil opdoeken. Er is geen eendracht meer onder het volk daarom kan men datzelfde volk behandelen als een hoop afval.
Solidariteit MOET er zijn. En bovendien over de grenzen heen, zoals NU bij de Carrefour. Hoeveel soorten Carrefour winkels zijn er tegenwoordig niet. Dat zijn allemaal structureel andere winkels, en uit de grond gestampt door de GROTE DIRECTIE. Hoe meer firma's je hebt, hoe beter je de winsten van het ene naar het andere kan schuiven. De winkels die dan met de meeste winst werken, schuiven hun winst voor een groot deel door naar de andere sub-firma's zodat er ALWEER minder belastingen moeten betaald worden. Dat zijn wettelijk toegelaten fraude praktijken. Ten koste van de werknemers. Zoals altijd. De aandeelhouders gaan er de laatste jaren dik op vooruit, en de werkmensen moeten steeds maar meer inleveren. Ik word ziek als ik dat woord nog maar hoor. Besparen, bezuinigen, inleveren.... vul maar bij. En wat de Europese Unie als allemaal dicteert, is ook niet ten goede van de werkmens. Het kan ook niet. De politiekers die er zitten zullen zich niet in de vingers snijden. Aan hun maandelijkse vergoeding en alle echte en valse onkosten die ze maken mag niet geraakt worden. Dan spreken we nog niet van de "ongespresteerde uren" die ze "presteren". Even binnen, kwartiertje later terug buiten. En een volle dag betaald. Goed hè. Als arbeider / bediende kan je dat niet ! Ook kunnen wij GEEN ONKOSTEN indienen. Cadeautjes voor madame laten registreren als relatiegeschenken ; etentjes met de familie ook indienen, als zou je met God weet Wie gaan eten zijn om iets te bespreken. Het ligt allemaal voor het grijpen. En dit fenomeen geldt ook voor Ceo's, managers en zelfs directeurs van kleine firma's. Ooit meegemaakt dat iemand zich een kast van een veranda liet aanbouwen aan zijn villa, en dat liet inschrijven in de boeken als restauratie en verfraaiingswerken van de kantoren.... En dat was nog niet alles. Hij had een Poolse echtgenote, kocht haar een grote stationwagen als firmawagen natuurlijk, en kon zij - op kosten van de firma of wat had je gedacht - zo'n 4 à 5 x per jaar naar haar familie in Polen met zeep, W.C. papier, poetsgerief, en zoveel meer wat er toen niet te koop was in Polen. Spijtig genoeg roepen wij soms veel te hard over solidariteit, maar onze daden zijn minimaal. Ik herinner mij nog de sluiting van Renault Vilvoorde. Hoeveel mensen werden toen in één klap op straat gezet. Ik dacht zo'n 3.500. Zonder al de rand bedrijven, zoals transporteurs, fabrikanten van onderdelen, enz.. die ook meteen hun deuren konden sluiten. Aantallen zijn hier nooit over bekend gemaakt. Maar .... NIEMAND zou het volgend jaar nog een Renault kopen. Wat dacht je ?? Er werden het jaar daarop meer Renaults verkocht in België dan het jaar ervoor. Is dat solidariteit. Veel geblaat en geen wol, dat is het en niets anders. SOLIDARITEIT is naast je werkmakkers staan, en samen vechten en elkaar steunen ten voordele van de werknemers. En een dagje KOOPSTOP tegen de Carrefour, dan zou een goed idee zijn. Wie organiseert dat ?? Waar zitten de vakbonden ??

“Liberalisme is vrijheid”, zo horen we vaak uit de mond van de verdedigers van deze stroming. Het voorbeeld van Chili laat echter zien, hoe een school van rechtse economen een dictatuur gebruikte om het neoliberalisme op te leggen.

Bij het chemisch bedrijf Ineos Phenol zijn alle werknemers van de productie al meer dan een week in staking. Ze pikken het niet dat de directie hun personeelsafgevaardigde Chris De Wachter heeft ontslagen. Ze pikken sowieso het gedrag van directeur Hugo Piot niet. Hij gedraagt zich als een echte Trump, zeggen ze.

Een historisch regeerakkoord tussen de sociaaldemocratische PSOE van Pedro Sánchez en Unidas Podemos (UP) van Pablo Iglesias leidde op 7 januari tot een nieuwe regering in Spanje, met de steun van Catalaanse en Baskische regionalisten. Na jaren van toenemende nationalistische spanningen kan het linkse Unidas Podemos de strijd tegen bezuinigingen weer op de agenda zetten.

Nadat ze eerste regeerde met extreemrechts zetten de conservatieven (ÖVP, Oostenrijkse Volkspartij) hun asociale beleid voort, nu met de groenen. Op het menu: lagere vennootschapsbelastingen, meer macht voor verhuurders versus huurders en een stevig migratiebeleid. Dit alles overgoten met een groen laagje vernis. Interview met journalist Benjamin Opratko.

Ralia is 50 jaar. Ze werkt al 26 jaar bij Sodexo, waar ze ook vakbondsafgevaardigde is. Bij de volgende sociale verkiezingen zal ze weer kandidaat zijn op de lijsten van het ACV. Een portret.

Tussen 11 mei en 24 mei 2020 kiezen 1,8 miljoen arbeiders en bedienden op hun bedrijf of kantoor hun afgevaardigden in ondernemingsraad en veiligheidscomité. De sociale verkiezingen vinden om de vier jaar plaats, volgend jaar in 7.000 bedrijven. Ze zijn een hoogtepunt voor de democratie.

De rechter had amper zijn vonnis voorgelezen, of er barstte een uitbundig applaus uit bij de vele milieu-activisten in de zaal. Twaalf jongeren hadden in november 2018 een dag de kantoren van de bank Crédit Suisse in Zwitersland bezet en daarvoor in eerste aanleg vrij zware geldboetes gekregen. Maar nu oordeelde de rechter anders: “Ik besluit dat hun actie noodzakelijk en proportioneel was.”

Een toename van het busvervoer met 85% in één jaar, minder autogebruik, minder asociaal gedrag en tevreden reizigers. Duinkerke toont dat beter en gratis openbaar vervoer wel degelijk werkt.

Parlementsleden die meer dan 11.000 euro per maand verdienen, een Europese Commissie die de multinationals op handen draagt … Welkom in de wondere wereld van de Europese Unie. Marc Botenga, europarlementslid voor de PVDA, leert die wereld van binnenuit kennen en deelt zijn eerste ervaringen met ons.

In april 2017 lanceerde de Kroatische regering een plan om de pensioenleeftijd van 65 naar 67 jaar op te trekken en de voorwaarden voor vervroegd pensioen te verstrengen. Het parlement keurde dat plan goed. Maar de werkende mensen niet en die dwongen de regering op haar stappen terug te keren. Het relaas van een succesverhaal.