24 mei, het begin van een hete lente

Foto Solidair
Foto Solidair

Commentaar toevoegen

Reacties

ik werk in beschutte werkplaats waar we aan de lopende band werken 40 uur per week ben chronisch pijnpatient nek rug en pols we moeten harder werken dan in een gewoon bedrijf aan 8.9964 euro bruto per uur ongeveer 1250 euro netto per maand en moet er bovenop nog veel belastingen bijbetalen voor mij is het genoeg geweest ben 56 jaar werk sedert mijn 14de jaar ben op kapot gewerkt bovendien word er waar ik werk geen rekening gehouden met de medische klachten
Laat ons onze plaatselijke (micro) economie herorganiseren en in eigen handen nemen door van onderuit coöperatieve vennootschappen op te richten waarin: * iedere werknemer gelijkwaardig aandeelhouder en dus volwaardig mede eigenaar is * iedere werknemer een gelijkwaardig loon ontvangt dat beduidend hoger ligt dan de door kapitalisme gerunde economie en dat een reflectie is van de collectieve eigendom van de productiemiddelen * met een vlakke organisatie waarbij het management maximaal 3 keer het loon kan verdienen in vergelijking met de overige medewerkers * waarin de bedrijfswinst wordt aangewend om werkgelegenheid te creëren en plaatselijke activiteiten te ondersteunen voor het algemeen belang Indien het Neoliberalisme met de uitwassen van het kapitalisme niet kan worden teruggedrongen, laat ons dan plaatselijke gemeenschappen helpen om economisch autonoom te worden. Laat ons een systeem ontwikkelen waarbij het welzijn en de welvaart van de plaatselijke bevolking veel minder afhankelijk zullen zijn van het internationaal financieel-economisch op winst gebaseerde systeem. De klassenstrijd (Kapitalisten - Proletariaat) hoeft niet voort te duren, het proletariaat kan haar eigen systemen ontwikkelen buiten de 'wereld' van de kapitalisten. Ideeën en voorbeelden zijn hiervoor in overvloed te vinden. Er zijn wel degelijk alternatieven - power to the people!
Dat is inderdaad de in te slagen weg.
nog even en we zijn het jaar 2022 zoals in de film soylent green waar arbeiders ook niets meer te zeggen hadden

Nu Spanje een zeer zorgwekkende gezondheidssituatie kent, heeft de regio Madrid onder leiding van de conservatieve rechtse

November 2020 zullen de Amerikanen niet enkel hun toekomstige president kiezen, maar ook hun lokale vertegenwoordigers.

Ook de gevangenissen werden zwaar getroffen door de coronacrisis. Zoals in alle gemeenschapsstructuren is het risico op besmetting groot. De zopas besliste versoepelingen vormen een gevaar voor het personeel en de gedetineerden. Daarom hebben de vakbonden een stakingsaanzegging ingediend.

Op 27 september stemt de Zwitserse bevolking in een referendum over de aankoop van zo'n 40 nieuwe gevechtsvliegtuigen. "Nutteloos, duur en te vervuilend", aldus de tegenstanders van deze verspilling. Die zouden wel eens kunnen mobiliseren om dit project af te voeren. Ook in België, waar volgens een peiling van 2018 zes op tien mensen tegen de aankoop van F-35 jachtvliegtuigen zijn, is een democratisch debat waarbij de bevolking wordt betrokken noodzakelijk.

Te midden van de coronapandemie werd hij voorzitter van een van de grote vakbonden in ons land. Met een ongeziene economische crisis voor de deur wacht hem een zware taak. Enkele dagen voor de nationale actiedag in gemeenschappelijk vakbondsfront – de eerste na de lockdown – spraken we met Thierry Bodson.

De Liberty Group dook op uit het niets en werd in een paar jaar tijd een industriële reus. Overal in de wereld kocht hij fabrieken op. Die zijn nu in de handen van één man: Sanjeev Gupta. Duistere rekeningen en gebroken beloften: vertegenwoordigers van de werknemers luiden de alarmbel. Ze maken zich ernstig zorgen over de toekomst van de vestigingen.

Als het van het voorbereidend advies van het Europees Hof van Justitie afhangt, komt er binnenkort een zeer liberaal arres

De mensen in de zorg zitten erdoor. De voorbije zomer hadden ze nauwelijks de tijd om op adem te komen na die uitputtende eerste coronagolf. En tot vandaag blijft het wurgende personeelstekort bestaan. De woede is groot.
De mensen met een essentieel beroep, die onze samenleving doen draaien, verdienen tot een derde minder dan het gemiddelde loon. Na het applaus is het tijd om na te denken over de lonen van de vrouwen en mannen die tijdens de crisis in de frontlinie stonden.

“Een samenleving die groeit in rijkdom zonder de armoede te laten afnemen, moet verrot zijn tot in haar diepste kern.” PVDA-voorzitter Peter Mertens noteert dit citaat van Karl Marx in zijn jongste boek Ze zijn ons vergeten. Twee recente rapporten van Oxfam tonen aan hoe actueel deze uitspraak nog steeds is. De coronacrisis maakt de gapende kloof tussen arm en rijk nog veel dieper.