Molenbeek: wat speelde er mee tijdens de onderhandelingen tussen PS en PVDA?

Foto Frank Dhooghe, Flickr
Foto Frank Dhooghe, Flickr

Commentaar toevoegen

Reacties

Voor alle duidelijkheid: Ik ben van oudsher een trouwe militant van de PVDA. Toch moet het me van het hart dat ik me, na het lezen de eerste zin van dit artikel, verslikte in mijn koffie. "Meteen na de verkiezingen zette de PS druk om alles heel snel te doen gaan. Op de uitnodiging van Catherine Moureaux antwoordde de PVDA dat ze tijd nodig had om een solide programma voor de Molenbekenaren op te stellen." Wablief ... nog tijd nodig om een solide programma op te stellen? Dat komt wel héél verkeerd over! Waarmee heeft PVDA-Molenbeek dan campagne gevoerd als ze nog geen solide programma hadden om campagne te voeren vóór de verkiezingen van 14 oktober 2018? Met deze openingszin bevestig je juist de veel gehoorde kritiek in de media, da op de
"Meteen na de verkiezingen zette de PS druk om alles heel snel te doen gaan. Op de uitnodiging van Catherine Moureaux antwoordde de PVDA dat ze tijd nodig had om een solide programma voor de Molenbekenaren op te stellen." Deze openingszin van dit artikel deed me verslikken in m'n koffie. Ik kon niet meer verder lezen. Ik héb het ook nog niet verder gelezen op het moment dat ik deze commentaar schrijf. Hoezo ... moest de PVDA ná de verkiezingen nog een solide programma opstellen? Waarmee heeft PVDA-Molenbeek dan campagne gevoerd? Dit komt wel érg verkeerd over! Andere politieke partijen én mainstream media zullen hier ongetwijfeld van smullen en erop springen om gehakt te maken van de PVDA. Welke hoofdredacteur heeft dit artikel vooraf kritisch gelezen en laten doorgaan voor publicatie? Was die ziek of om een of andere dringende reden afwezig? Hopelijk is het alleen maar een ongelukkige formulering van wat er zich daadwerkelijk afgespeeld heeft. Anders is het in mijn ogen een blunder van formaat die erg véél schade kan berokkenen aan het imago van de partij. Groeten van een gechoqueerd partijlid die elders zelf opkwam als kandidaat voor de PVDA.
Aanvulling op mijn eerdere commentaar: De rest van het artikel vind ik wel érg goed. Jammer van die ene openingszin van het artikel na de vetgedrukte inleiding, die me in mijn koffie deed verslikken. Marcel Riemis
Die openingszin weerhoud me er jammer wel van om dit artikel te delen op Facebook, via Twitter of via mail. Dju toch. Marcel Riemis
Ik ben geen koffiedrinker, mijn reactie bij het lezen van de eerste zinnen van het artikel was echter vergelijkbaar met de uwe. Geen programma? Dit roept inderdaad vragen op. Dat is toch de basis om deel te nemen aan verkiezingen en eventueel mee te besturen. Als je daar de dag na de verkiezingen nog mee moet starten, wek je inderdaad de indruk dat je vooraf al nooit van plan was om te besturen.
Waarde , mezelf al snel overtuigd sinds EU tot stand werd gezet... ziehier deze commentaar enkele jaren verder van politicoloog De Ville F. , expert en professor Europese Studies aan de UT Gent... Ciao
Ik kan alleen maar zeggen PROFICIAT, er is een steen van mijn hart gevallen. Indien de PVDA in deze Val had getrapt, had dit niet alleen het einde van de groei betekend maar de terugval van wie weet hoe diep. Het "Raoul effect" zou niet meer gewerkt hebben, maar "kijk naar mijn woorden maar niet naar mijn daden" zou dan het punt worden waar de tegenstanders gretig gebruik zouden van gemaakt hebben. En bij de kiezers "t'zijn allemaal dezelfde als ze aan de pot zitten doen ze mee, t'zal nooit veranderen". En de VLAM van de strijd zou geblust zijn en krijg die dan maar terug aangewakkerd. En toch, lees de commentaren op Facebook. Sommige sympatisanten vinden het maar niks, zij vinden dat dit mooie resultaat moet gehonoreerd worden met het deelnemen aan het beleid en de macht. Hun mening, zonder twijfel vol goede bedoelingen "als de PVDA mee het beleid bepaalt zal alles veranderen" maar die geen rekening houdt met de werkelijkheid. Er moet dus drastisch werk gemaakt worden van een goede Marxistische opleiding. Het Marxisme, een schat, pure wetenschap zomaar voor het grijpen. Hoe zouden we zo dom kunnen zijn dat te negeren en deze schat te onthouden aan al deze mensen van goede wil. Karel Marx en Friedrich Engels die het Kapitalistisch Systeem volkomen doorgrond hebben en aangetoond, met zelfs een handleiding erbij, hoe deze onrechtvaardige en zieke maatschappij gebaseerd op uitbuiting van de mens door de mens kan veranderen in een maatschappij gebaseerd op gelijke rechten. Deze studie is noodzakelijk en niet alleen voor de kaders maar voor alle leden, sympatisanten enz. ... En natuurlijk de theorie gekoppeld aan de praktijk. Dat zou nog eens een organisatie zijn.
Het niet willen onderhandelen van de gevestigde politieke elite moet je gewoon lezen als: Wij gaan onze postjes met bijbehorende graaierij niet opgeven! Waar iedereen vorige keer NVA stemde in de hoop op verandering van het systeem en de corruptie is dat niet gebeurd. We hebben gezien wat voor hard en onbehoorlijk bestuur dit gegeven heeft. Daarom ga ik PVDA stemmen, het huidige rotte en vooral corrupte systeem moet eruit. Rechts beloofd en doet vrolijk mee. Links PS wat eigenlijk gewoon rechts is weigert ook alles. Het is van de zotte dat Politiek synoniem is aan Liegen en Bedriegen en ze vinden dat niet anders dan normaal. Volgende verkiezing krijgen jullie mijn stem dat is beloofd. Tijd dat het over is met die schandalige zelfbediening en wetjes maken voor rijke vrienden.

“Heel wat vrouwen zitten in onbevredigende relaties. En als je niet weg kan, omdat je economisch afhankelijk ben van je partner, is dat voor niemand aangenaam.” Kristen Ghodsee praat in haar pas verschenen boek Waarom vrouwen betere seks hebben onder het socialisme over de verworvenheden die Oost-Europese vrouwen hadden onder het socialisme. Van gelijke kansen op de arbeidsmarkt tot gratis crèches en overheden die mannen aanmoedigen hun deel van het huishoudelijk werk te doen.

“Wie weet wat er echt schuilgaat achter de hoge muren van de gevangenissen in Sint-Gillis, Vorst en Berkendael? In december ging ik er naartoe en ik wil jullie graag vertellen wat ik daar geleerd heb.” Nabil Boukili, federaal volksvertegenwoordiger van de PVDA, brengt verslag uit over zijn bezoek aan drie Belgische gevangenissen.

14 juni kwamen er in Zwitserland 500.000 vrouwen en mannen op straat om gelijkheid tussen vrouwen en mannen te eisen. We blikken terug op de grootste sociale beweging in dit land sinds 1918.

In 2019 vierde het wereldwijd gekende kinderprogramma Sesamstraat zijn 50ste verjaardag. In de lage landen werd het een feestje in mineur. Net voor de zomer besliste de Nederlandse openbare omroep dat er geen nieuwe afleveringen meer gemaakt worden.

De berichten over de stiptheidscijfers en het aantal treingebruikers ogen erg positief. De NMBS vervoerde 253 miljoen reizigers en de stiptheid verbeterde van 87,2% in 2018 naar 90,4% in 2019. Maar die cijfers verhullen veel. Want nog altijd rijden veel treinen met vertraging en is er een nijpend tekort aan investeringen.

“Liberalisme is vrijheid”, zo horen we vaak uit de mond van de verdedigers van deze stroming. Het voorbeeld van Chili laat echter zien, hoe een school van rechtse economen een dictatuur gebruikte om het neoliberalisme op te leggen.

Bij het chemisch bedrijf Ineos Phenol zijn alle werknemers van de productie al meer dan een week in staking. Ze pikken het niet dat de directie hun personeelsafgevaardigde Chris De Wachter heeft ontslagen. Ze pikken sowieso het gedrag van directeur Hugo Piot niet. Hij gedraagt zich als een echte Trump, zeggen ze.

Een historisch regeerakkoord tussen de sociaaldemocratische PSOE van Pedro Sánchez en Unidas Podemos (UP) van Pablo Iglesias leidde op 7 januari tot een nieuwe regering in Spanje, met de steun van Catalaanse en Baskische regionalisten. Na jaren van toenemende nationalistische spanningen kan het linkse Unidas Podemos de strijd tegen bezuinigingen weer op de agenda zetten.

Nadat ze eerste regeerde met extreemrechts zetten de conservatieven (ÖVP, Oostenrijkse Volkspartij) hun asociale beleid voort, nu met de groenen. Op het menu: lagere vennootschapsbelastingen, meer macht voor verhuurders versus huurders en een stevig migratiebeleid. Dit alles overgoten met een groen laagje vernis. Interview met journalist Benjamin Opratko.

Ralia is 50 jaar. Ze werkt al 26 jaar bij Sodexo, waar ze ook vakbondsafgevaardigde is. Bij de volgende sociale verkiezingen zal ze weer kandidaat zijn op de lijsten van het ACV. Een portret.