Molenbeek: wat speelde er mee tijdens de onderhandelingen tussen PS en PVDA?

Foto Frank Dhooghe, Flickr
Foto Frank Dhooghe, Flickr

Commentaar toevoegen

Reacties

Voor alle duidelijkheid: Ik ben van oudsher een trouwe militant van de PVDA. Toch moet het me van het hart dat ik me, na het lezen de eerste zin van dit artikel, verslikte in mijn koffie. "Meteen na de verkiezingen zette de PS druk om alles heel snel te doen gaan. Op de uitnodiging van Catherine Moureaux antwoordde de PVDA dat ze tijd nodig had om een solide programma voor de Molenbekenaren op te stellen." Wablief ... nog tijd nodig om een solide programma op te stellen? Dat komt wel héél verkeerd over! Waarmee heeft PVDA-Molenbeek dan campagne gevoerd als ze nog geen solide programma hadden om campagne te voeren vóór de verkiezingen van 14 oktober 2018? Met deze openingszin bevestig je juist de veel gehoorde kritiek in de media, da op de
"Meteen na de verkiezingen zette de PS druk om alles heel snel te doen gaan. Op de uitnodiging van Catherine Moureaux antwoordde de PVDA dat ze tijd nodig had om een solide programma voor de Molenbekenaren op te stellen." Deze openingszin van dit artikel deed me verslikken in m'n koffie. Ik kon niet meer verder lezen. Ik héb het ook nog niet verder gelezen op het moment dat ik deze commentaar schrijf. Hoezo ... moest de PVDA ná de verkiezingen nog een solide programma opstellen? Waarmee heeft PVDA-Molenbeek dan campagne gevoerd? Dit komt wel érg verkeerd over! Andere politieke partijen én mainstream media zullen hier ongetwijfeld van smullen en erop springen om gehakt te maken van de PVDA. Welke hoofdredacteur heeft dit artikel vooraf kritisch gelezen en laten doorgaan voor publicatie? Was die ziek of om een of andere dringende reden afwezig? Hopelijk is het alleen maar een ongelukkige formulering van wat er zich daadwerkelijk afgespeeld heeft. Anders is het in mijn ogen een blunder van formaat die erg véél schade kan berokkenen aan het imago van de partij. Groeten van een gechoqueerd partijlid die elders zelf opkwam als kandidaat voor de PVDA.
Aanvulling op mijn eerdere commentaar: De rest van het artikel vind ik wel érg goed. Jammer van die ene openingszin van het artikel na de vetgedrukte inleiding, die me in mijn koffie deed verslikken. Marcel Riemis
Die openingszin weerhoud me er jammer wel van om dit artikel te delen op Facebook, via Twitter of via mail. Dju toch. Marcel Riemis
Ik ben geen koffiedrinker, mijn reactie bij het lezen van de eerste zinnen van het artikel was echter vergelijkbaar met de uwe. Geen programma? Dit roept inderdaad vragen op. Dat is toch de basis om deel te nemen aan verkiezingen en eventueel mee te besturen. Als je daar de dag na de verkiezingen nog mee moet starten, wek je inderdaad de indruk dat je vooraf al nooit van plan was om te besturen.
Waarde , mezelf al snel overtuigd sinds EU tot stand werd gezet... ziehier deze commentaar enkele jaren verder van politicoloog De Ville F. , expert en professor Europese Studies aan de UT Gent... Ciao
Ik kan alleen maar zeggen PROFICIAT, er is een steen van mijn hart gevallen. Indien de PVDA in deze Val had getrapt, had dit niet alleen het einde van de groei betekend maar de terugval van wie weet hoe diep. Het "Raoul effect" zou niet meer gewerkt hebben, maar "kijk naar mijn woorden maar niet naar mijn daden" zou dan het punt worden waar de tegenstanders gretig gebruik zouden van gemaakt hebben. En bij de kiezers "t'zijn allemaal dezelfde als ze aan de pot zitten doen ze mee, t'zal nooit veranderen". En de VLAM van de strijd zou geblust zijn en krijg die dan maar terug aangewakkerd. En toch, lees de commentaren op Facebook. Sommige sympatisanten vinden het maar niks, zij vinden dat dit mooie resultaat moet gehonoreerd worden met het deelnemen aan het beleid en de macht. Hun mening, zonder twijfel vol goede bedoelingen "als de PVDA mee het beleid bepaalt zal alles veranderen" maar die geen rekening houdt met de werkelijkheid. Er moet dus drastisch werk gemaakt worden van een goede Marxistische opleiding. Het Marxisme, een schat, pure wetenschap zomaar voor het grijpen. Hoe zouden we zo dom kunnen zijn dat te negeren en deze schat te onthouden aan al deze mensen van goede wil. Karel Marx en Friedrich Engels die het Kapitalistisch Systeem volkomen doorgrond hebben en aangetoond, met zelfs een handleiding erbij, hoe deze onrechtvaardige en zieke maatschappij gebaseerd op uitbuiting van de mens door de mens kan veranderen in een maatschappij gebaseerd op gelijke rechten. Deze studie is noodzakelijk en niet alleen voor de kaders maar voor alle leden, sympatisanten enz. ... En natuurlijk de theorie gekoppeld aan de praktijk. Dat zou nog eens een organisatie zijn.
Het niet willen onderhandelen van de gevestigde politieke elite moet je gewoon lezen als: Wij gaan onze postjes met bijbehorende graaierij niet opgeven! Waar iedereen vorige keer NVA stemde in de hoop op verandering van het systeem en de corruptie is dat niet gebeurd. We hebben gezien wat voor hard en onbehoorlijk bestuur dit gegeven heeft. Daarom ga ik PVDA stemmen, het huidige rotte en vooral corrupte systeem moet eruit. Rechts beloofd en doet vrolijk mee. Links PS wat eigenlijk gewoon rechts is weigert ook alles. Het is van de zotte dat Politiek synoniem is aan Liegen en Bedriegen en ze vinden dat niet anders dan normaal. Volgende verkiezing krijgen jullie mijn stem dat is beloofd. Tijd dat het over is met die schandalige zelfbediening en wetjes maken voor rijke vrienden.

Ook de gevangenissen werden zwaar getroffen door de coronacrisis. Zoals in alle gemeenschapsstructuren is het risico op besmetting groot. De zopas besliste versoepelingen vormen een gevaar voor het personeel en de gedetineerden. Daarom hebben de vakbonden een stakingsaanzegging ingediend.

Op 27 september stemt de Zwitserse bevolking in een referendum over de aankoop van zo'n 40 nieuwe gevechtsvliegtuigen. "Nutteloos, duur en te vervuilend", aldus de tegenstanders van deze verspilling. Die zouden wel eens kunnen mobiliseren om dit project af te voeren. Ook in België, waar volgens een peiling van 2018 zes op tien mensen tegen de aankoop van F-35 jachtvliegtuigen zijn, is een democratisch debat waarbij de bevolking wordt betrokken noodzakelijk.

Te midden van de coronapandemie werd hij voorzitter van een van de grote vakbonden in ons land. Met een ongeziene economische crisis voor de deur wacht hem een zware taak. Enkele dagen voor de nationale actiedag in gemeenschappelijk vakbondsfront – de eerste na de lockdown – spraken we met Thierry Bodson.

De Liberty Group dook op uit het niets en werd in een paar jaar tijd een industriële reus. Overal in de wereld kocht hij fabrieken op. Die zijn nu in de handen van één man: Sanjeev Gupta. Duistere rekeningen en gebroken beloften: vertegenwoordigers van de werknemers luiden de alarmbel. Ze maken zich ernstig zorgen over de toekomst van de vestigingen.

Als het van het voorbereidend advies van het Europees Hof van Justitie afhangt, komt er binnenkort een zeer liberaal arres

De mensen in de zorg zitten erdoor. De voorbije zomer hadden ze nauwelijks de tijd om op adem te komen na die uitputtende eerste coronagolf. En tot vandaag blijft het wurgende personeelstekort bestaan. De woede is groot.
De mensen met een essentieel beroep, die onze samenleving doen draaien, verdienen tot een derde minder dan het gemiddelde loon. Na het applaus is het tijd om na te denken over de lonen van de vrouwen en mannen die tijdens de crisis in de frontlinie stonden.

“Een samenleving die groeit in rijkdom zonder de armoede te laten afnemen, moet verrot zijn tot in haar diepste kern.” PVDA-voorzitter Peter Mertens noteert dit citaat van Karl Marx in zijn jongste boek Ze zijn ons vergeten. Twee recente rapporten van Oxfam tonen aan hoe actueel deze uitspraak nog steeds is. De coronacrisis maakt de gapende kloof tussen arm en rijk nog veel dieper.

De zaak Chovanec is geen alleenstaand geval maar toont een dieperliggende probleem in de top van het staatsapparaat. Er zijn dringend nieuwe politiehervormingen en meer democratische controle op de politie nodig.

Sinds begin september verschijnen steeds meer open brieven met kritiek op de coronamaatregelen. Het is niet altijd makkelijk om te weten welke kritiek al dan niet gerechtvaardigd is. Sommige critici minimaliseren het gevaar van het virus en vinden dat we het beter kunnen laten circuleren. Dat verhaal is toch niet zonder gevaar. Een opiniebijdrage van Wim De Ceukelaire, directeur van de ngo Viva Salud.