Molenbeek: wat speelde er mee tijdens de onderhandelingen tussen PS en PVDA?

Foto Frank Dhooghe, Flickr
Foto Frank Dhooghe, Flickr

Commentaar toevoegen

Reacties

Voor alle duidelijkheid: Ik ben van oudsher een trouwe militant van de PVDA. Toch moet het me van het hart dat ik me, na het lezen de eerste zin van dit artikel, verslikte in mijn koffie. "Meteen na de verkiezingen zette de PS druk om alles heel snel te doen gaan. Op de uitnodiging van Catherine Moureaux antwoordde de PVDA dat ze tijd nodig had om een solide programma voor de Molenbekenaren op te stellen." Wablief ... nog tijd nodig om een solide programma op te stellen? Dat komt wel héél verkeerd over! Waarmee heeft PVDA-Molenbeek dan campagne gevoerd als ze nog geen solide programma hadden om campagne te voeren vóór de verkiezingen van 14 oktober 2018? Met deze openingszin bevestig je juist de veel gehoorde kritiek in de media, da op de
"Meteen na de verkiezingen zette de PS druk om alles heel snel te doen gaan. Op de uitnodiging van Catherine Moureaux antwoordde de PVDA dat ze tijd nodig had om een solide programma voor de Molenbekenaren op te stellen." Deze openingszin van dit artikel deed me verslikken in m'n koffie. Ik kon niet meer verder lezen. Ik héb het ook nog niet verder gelezen op het moment dat ik deze commentaar schrijf. Hoezo ... moest de PVDA ná de verkiezingen nog een solide programma opstellen? Waarmee heeft PVDA-Molenbeek dan campagne gevoerd? Dit komt wel érg verkeerd over! Andere politieke partijen én mainstream media zullen hier ongetwijfeld van smullen en erop springen om gehakt te maken van de PVDA. Welke hoofdredacteur heeft dit artikel vooraf kritisch gelezen en laten doorgaan voor publicatie? Was die ziek of om een of andere dringende reden afwezig? Hopelijk is het alleen maar een ongelukkige formulering van wat er zich daadwerkelijk afgespeeld heeft. Anders is het in mijn ogen een blunder van formaat die erg véél schade kan berokkenen aan het imago van de partij. Groeten van een gechoqueerd partijlid die elders zelf opkwam als kandidaat voor de PVDA.
Aanvulling op mijn eerdere commentaar: De rest van het artikel vind ik wel érg goed. Jammer van die ene openingszin van het artikel na de vetgedrukte inleiding, die me in mijn koffie deed verslikken. Marcel Riemis
Die openingszin weerhoud me er jammer wel van om dit artikel te delen op Facebook, via Twitter of via mail. Dju toch. Marcel Riemis
Ik ben geen koffiedrinker, mijn reactie bij het lezen van de eerste zinnen van het artikel was echter vergelijkbaar met de uwe. Geen programma? Dit roept inderdaad vragen op. Dat is toch de basis om deel te nemen aan verkiezingen en eventueel mee te besturen. Als je daar de dag na de verkiezingen nog mee moet starten, wek je inderdaad de indruk dat je vooraf al nooit van plan was om te besturen.
Waarde , mezelf al snel overtuigd sinds EU tot stand werd gezet... ziehier deze commentaar enkele jaren verder van politicoloog De Ville F. , expert en professor Europese Studies aan de UT Gent... Ciao
Ik kan alleen maar zeggen PROFICIAT, er is een steen van mijn hart gevallen. Indien de PVDA in deze Val had getrapt, had dit niet alleen het einde van de groei betekend maar de terugval van wie weet hoe diep. Het "Raoul effect" zou niet meer gewerkt hebben, maar "kijk naar mijn woorden maar niet naar mijn daden" zou dan het punt worden waar de tegenstanders gretig gebruik zouden van gemaakt hebben. En bij de kiezers "t'zijn allemaal dezelfde als ze aan de pot zitten doen ze mee, t'zal nooit veranderen". En de VLAM van de strijd zou geblust zijn en krijg die dan maar terug aangewakkerd. En toch, lees de commentaren op Facebook. Sommige sympatisanten vinden het maar niks, zij vinden dat dit mooie resultaat moet gehonoreerd worden met het deelnemen aan het beleid en de macht. Hun mening, zonder twijfel vol goede bedoelingen "als de PVDA mee het beleid bepaalt zal alles veranderen" maar die geen rekening houdt met de werkelijkheid. Er moet dus drastisch werk gemaakt worden van een goede Marxistische opleiding. Het Marxisme, een schat, pure wetenschap zomaar voor het grijpen. Hoe zouden we zo dom kunnen zijn dat te negeren en deze schat te onthouden aan al deze mensen van goede wil. Karel Marx en Friedrich Engels die het Kapitalistisch Systeem volkomen doorgrond hebben en aangetoond, met zelfs een handleiding erbij, hoe deze onrechtvaardige en zieke maatschappij gebaseerd op uitbuiting van de mens door de mens kan veranderen in een maatschappij gebaseerd op gelijke rechten. Deze studie is noodzakelijk en niet alleen voor de kaders maar voor alle leden, sympatisanten enz. ... En natuurlijk de theorie gekoppeld aan de praktijk. Dat zou nog eens een organisatie zijn.
Het niet willen onderhandelen van de gevestigde politieke elite moet je gewoon lezen als: Wij gaan onze postjes met bijbehorende graaierij niet opgeven! Waar iedereen vorige keer NVA stemde in de hoop op verandering van het systeem en de corruptie is dat niet gebeurd. We hebben gezien wat voor hard en onbehoorlijk bestuur dit gegeven heeft. Daarom ga ik PVDA stemmen, het huidige rotte en vooral corrupte systeem moet eruit. Rechts beloofd en doet vrolijk mee. Links PS wat eigenlijk gewoon rechts is weigert ook alles. Het is van de zotte dat Politiek synoniem is aan Liegen en Bedriegen en ze vinden dat niet anders dan normaal. Volgende verkiezing krijgen jullie mijn stem dat is beloofd. Tijd dat het over is met die schandalige zelfbediening en wetjes maken voor rijke vrienden.
Vuurwerk donderdagmiddag op het Martelaarsplein in Brussel. Werknemers van de VRT, maar ook mensen uit de kunstensector en het hele middenveld kwamen betogen tegen de besparingen van de regering-Jambon. Solidair sprak met enkele manifestanten. “Voor ons is het simpel: als dit erdoor komt, is het gedaan met onze werking”, hoorden we bij sommigen.

Een stakingsbeweging gesteund door 66% van de bevolking. Niet verrassend als men weet dat het project van president Macron voor de hervorming van de pensioenen het systeem van de sociale bescherming heel diep aantast.

Het 7de congres van de Braziliaanse Arbeiderspartij (PT) van half november dit jaar was voor de 800 afgevaardigden op alle vlakken een hoogtepunt. Vooral door het optreden van de pas vrijgelaten voormalige president Lula da Silva, maar ook omdat het plaatsvond in een Brazilië waar president Bolsonaro zowat iedereen in zijn vizier neemt: vrouwen, zwarten, Indianen, linksen en progressieven. Relaas van op het congres.

Voor de allereerste keer hebben huishoudhulpen uit de sector van de dienstencheques een grote actie opgezet. Vanmorgen trokken ze massaal naar Brussel. “Als ik zie met hoeveel we hier vandaag zijn, heb ik hoop. Deze bijeenkomst is niet het einde, maar de eerste stap in een lange strijd.”

De Franse journalist Maurice Lemoine, specialist van het Latijns-Amerikaanse continent, spreekt over de pogingen van extreemrechts om Bolivia te destabiliseren, daarin gesteund door de VS en de EU. Die duwden president Evo Morales in ballingschap.

De dienstenchequesector vertegenwoordigt 140.000 huishoudhulpen die dagelijks meer dan een miljoen huishoudens helpen. Het gemeenschappelijke vakbondsfront organiseert op 28 november een staking. Naast een loonsverhoging van 1,1%, een noodzaak voor mensen die gemiddeld bruto 11,50 euro per uur verdienen, eisen zij respect. Uitleg van de belangrijkste betrokken partijen.

Je kan er vergif op innemen. Wanneer er CAO-onderhandelingen opstarten bij AB InBev, begint de directie met haar spierballen te rollen. Dat was afgelopen dinsdag niet anders. Nochtans stapelen de problemen bij de Leuvense bierbrouwer zich in sneltempo op.

Sinds het ontslag van Evo Morales zijn er al twintig doden gevallen. Jeanine Añez, die zich tot interim-president heeft uitgeroepen, geeft het leger de ruimte om hard op te treden.

Voor Anne-Emmanuelle Bourgaux, gepassioneerde en passionerende grondwetspecialiste was het algemeen stemrecht een fundamentele stap vooruit, die werd gemaakt onder druk van de straat. Met het algemeen stemrecht kwam er meer democratie ... maar het diende ook als dam tegen diepgaandere democratische hervormingen.

Ruim zeshonderd kunstenaars uit diverse disciplines trokken vanochtend van station Brussel Centraal naar het Vlaams Parlement. Daar stelde de Vlaamse Minister-President zijn fel betwiste cultuurnota voor. “Cultuur is solidair”, klonk het eensgezind. De sector verbindt zijn strijd uitdrukkelijk aan die van alle sectoren die door de besparingswoede worden getroffen.