Molenbeek: wat speelde er mee tijdens de onderhandelingen tussen PS en PVDA?

Foto Frank Dhooghe, Flickr
Foto Frank Dhooghe, Flickr

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Voor alle duidelijkheid: Ik ben van oudsher een trouwe militant van de PVDA. Toch moet het me van het hart dat ik me, na het lezen de eerste zin van dit artikel, verslikte in mijn koffie. "Meteen na de verkiezingen zette de PS druk om alles heel snel te doen gaan. Op de uitnodiging van Catherine Moureaux antwoordde de PVDA dat ze tijd nodig had om een solide programma voor de Molenbekenaren op te stellen." Wablief ... nog tijd nodig om een solide programma op te stellen? Dat komt wel héél verkeerd over! Waarmee heeft PVDA-Molenbeek dan campagne gevoerd als ze nog geen solide programma hadden om campagne te voeren vóór de verkiezingen van 14 oktober 2018? Met deze openingszin bevestig je juist de veel gehoorde kritiek in de media, da op de
"Meteen na de verkiezingen zette de PS druk om alles heel snel te doen gaan. Op de uitnodiging van Catherine Moureaux antwoordde de PVDA dat ze tijd nodig had om een solide programma voor de Molenbekenaren op te stellen." Deze openingszin van dit artikel deed me verslikken in m'n koffie. Ik kon niet meer verder lezen. Ik héb het ook nog niet verder gelezen op het moment dat ik deze commentaar schrijf. Hoezo ... moest de PVDA ná de verkiezingen nog een solide programma opstellen? Waarmee heeft PVDA-Molenbeek dan campagne gevoerd? Dit komt wel érg verkeerd over! Andere politieke partijen én mainstream media zullen hier ongetwijfeld van smullen en erop springen om gehakt te maken van de PVDA. Welke hoofdredacteur heeft dit artikel vooraf kritisch gelezen en laten doorgaan voor publicatie? Was die ziek of om een of andere dringende reden afwezig? Hopelijk is het alleen maar een ongelukkige formulering van wat er zich daadwerkelijk afgespeeld heeft. Anders is het in mijn ogen een blunder van formaat die erg véél schade kan berokkenen aan het imago van de partij. Groeten van een gechoqueerd partijlid die elders zelf opkwam als kandidaat voor de PVDA.
Aanvulling op mijn eerdere commentaar: De rest van het artikel vind ik wel érg goed. Jammer van die ene openingszin van het artikel na de vetgedrukte inleiding, die me in mijn koffie deed verslikken. Marcel Riemis
Die openingszin weerhoud me er jammer wel van om dit artikel te delen op Facebook, via Twitter of via mail. Dju toch. Marcel Riemis
Ik ben geen koffiedrinker, mijn reactie bij het lezen van de eerste zinnen van het artikel was echter vergelijkbaar met de uwe. Geen programma? Dit roept inderdaad vragen op. Dat is toch de basis om deel te nemen aan verkiezingen en eventueel mee te besturen. Als je daar de dag na de verkiezingen nog mee moet starten, wek je inderdaad de indruk dat je vooraf al nooit van plan was om te besturen.
Waarde , mezelf al snel overtuigd sinds EU tot stand werd gezet... ziehier deze commentaar enkele jaren verder van politicoloog De Ville F. , expert en professor Europese Studies aan de UT Gent... Ciao
Ik kan alleen maar zeggen PROFICIAT, er is een steen van mijn hart gevallen. Indien de PVDA in deze Val had getrapt, had dit niet alleen het einde van de groei betekend maar de terugval van wie weet hoe diep. Het "Raoul effect" zou niet meer gewerkt hebben, maar "kijk naar mijn woorden maar niet naar mijn daden" zou dan het punt worden waar de tegenstanders gretig gebruik zouden van gemaakt hebben. En bij de kiezers "t'zijn allemaal dezelfde als ze aan de pot zitten doen ze mee, t'zal nooit veranderen". En de VLAM van de strijd zou geblust zijn en krijg die dan maar terug aangewakkerd. En toch, lees de commentaren op Facebook. Sommige sympatisanten vinden het maar niks, zij vinden dat dit mooie resultaat moet gehonoreerd worden met het deelnemen aan het beleid en de macht. Hun mening, zonder twijfel vol goede bedoelingen "als de PVDA mee het beleid bepaalt zal alles veranderen" maar die geen rekening houdt met de werkelijkheid. Er moet dus drastisch werk gemaakt worden van een goede Marxistische opleiding. Het Marxisme, een schat, pure wetenschap zomaar voor het grijpen. Hoe zouden we zo dom kunnen zijn dat te negeren en deze schat te onthouden aan al deze mensen van goede wil. Karel Marx en Friedrich Engels die het Kapitalistisch Systeem volkomen doorgrond hebben en aangetoond, met zelfs een handleiding erbij, hoe deze onrechtvaardige en zieke maatschappij gebaseerd op uitbuiting van de mens door de mens kan veranderen in een maatschappij gebaseerd op gelijke rechten. Deze studie is noodzakelijk en niet alleen voor de kaders maar voor alle leden, sympatisanten enz. ... En natuurlijk de theorie gekoppeld aan de praktijk. Dat zou nog eens een organisatie zijn.
Het niet willen onderhandelen van de gevestigde politieke elite moet je gewoon lezen als: Wij gaan onze postjes met bijbehorende graaierij niet opgeven! Waar iedereen vorige keer NVA stemde in de hoop op verandering van het systeem en de corruptie is dat niet gebeurd. We hebben gezien wat voor hard en onbehoorlijk bestuur dit gegeven heeft. Daarom ga ik PVDA stemmen, het huidige rotte en vooral corrupte systeem moet eruit. Rechts beloofd en doet vrolijk mee. Links PS wat eigenlijk gewoon rechts is weigert ook alles. Het is van de zotte dat Politiek synoniem is aan Liegen en Bedriegen en ze vinden dat niet anders dan normaal. Volgende verkiezing krijgen jullie mijn stem dat is beloofd. Tijd dat het over is met die schandalige zelfbediening en wetjes maken voor rijke vrienden.

Op 7 februari betoogden in Brussel zo’n duizend werknemers van de Vlaamse woonzorgcentra voor meer personeel en betere zorg voor bewoners. PVDA-leden uit de zorgsector stapten mee en luisterden naar de bezorgdheden van hun collega’s.

Ze kuisen, strijken, schuren ... Elke dag. Toch zijn deze vrouwen nauwelijks zichtbaar. Ze werken als huishoudhulp met dienstencheques en vormen de op een na grootste groep loontrekkenden. Gaëlle Hardy en Agnès Lejeune lieten hen aan het woord in de documentaire “Au bonheur des dames?”

Vrouwenbeweging Femma brengt haar eigen voorstel in de praktijk en start een proefproject met een 30-urige werkweek. “De meerwaarde van het project moet in eerste instantie tot uiting komen in het leven van de mensen en niet op het vlak van bijvoorbeeld productiever werk”, zegt Ilse De Vooght van Femma.

Op de dag van de algemene staking vinden studenten voor het klimaat en syndicalisten elkaar aan het piket. Volgens vakbondsdelegee Tom Joosen hebben beide bewegingen dezelfde vijand. De klimaattransitie zal sociaal zijn, of ze zal niet zijn. De jongeren treden hem daarin volmondig bij.

De werkgeversorganisatie VBO wil minstens twee kerncentrales tien jaar langer openhouden. Ook N-VA verdedigt dat idee. Kernenergie is nochtans niet veilig, niet duurzaam en veel te duur.

Sign for my Future wil de grootste klimaatcampagne ooit zijn in België. Met een petitie vragen bedrijfsleiders, media en middenveldorganisaties een ambitieus klimaatbeleid. Maar de aanwezigheid van een aantal multinationals doet vragen rijzen. Hebben grote vervuilende bedrijven als BNP Paribas Fortis, Unilever of EDF Luminus werkelijk hun plaats in een campagne voor het klimaat?

Venezuela is al dagenlang de speelbal van een enorme krachtmeting tussen grote (en minder grote) machten uit alle hoeken van de wereld. Solidair wil proberen enige klaarheid te scheppen en publiceert daarom enkele artikels uit de kranten L'Humanité en Unsere Zeit waarin de huidige crisis en de inzet ervan geanalyseerd worden.

De gele hesjes komen op tegen de toplonen van politici. En terecht, maar de echt rijken zijn niet de politici. De echt rijken zijn degenen die de politiek naar hun pijpen doen dansen: de CEO’s en aandeelhouders van grote bedrijven. Dat blijkt duidelijk uit een onderzoek van het Japanse gerecht naar een van die hoge pieten: Carlos Ghosn, de topman van de Renault-groep.
Veel mensen zijn woedend over het beleid van de traditionele partijen. Het Vlaams Belang doet alsof het de belangen van het volk verdedigt, maar in haar daden zien we een partij die ten dienste staat van de rijken. Vijf veelzeggende feiten over het Vlaams Belang die je absoluut moet weten.

Duizenden jongeren komen al drie weken na mekaar op straat om van de regering een ambitieuzer klimaatplan te eisen. Tegelijk zien we dat in 2018 slechts één op twee treinen stipt op tijd reed. Kan de minachting van de overheid voor de gerechtvaardigde eisen van de jonge klimaatbeweging nog meer symbolisch zijn? Toevallig werden gisteren in de Kamercommissie Infrastructuur vakbonden en spoordirectie gehoord over de slechte prestaties van de NMBS op het vlak van stiptheid.