Minimumdienst: eerst het spoor en dan ...

Internationaal recht zegt dat het stakingsrecht alleen mag worden beperkt als het leven, de gezondheid of de fysieke integriteit van mensen in gevaar komt. Dat is hier niet het geval. (Foto Solidair, han Soete)
Internationaal recht zegt dat het stakingsrecht alleen mag worden beperkt als het leven, de gezondheid of de fysieke integriteit van mensen in gevaar komt. Dat is hier niet het geval. (Foto Solidair, han Soete)

Commentaar toevoegen

Reacties

Hoeveel stakingen zijn er verleden jaar bij het spoor geweest? En voor wat eigenlijk? Zomaar uit machtswellust van de vakbonden! Het spoor, de lijn, en zoveel andere overgesubsidiëerde "overheidsdiensten" moeten in privéhanden komen!!! Herinner u Sabena, was toch ook één bende profiteurs!! En waar stonden de vakbonden ook zo sterk: bij de autofabrikanten die ons land ontvlucht zijn, en dit dankzij de dictatoriale vakbonden wiens leden de bijdragen mogen aftrekken van de belastingen.
Beste De Vidts. Ik weet niet in welk land jij leeft maar in België waren er het laatste jaar geen spoorstakingen. http://www.standaard.be/cnt/dmf20170526_02898720 Voor mij hadden er gerust wat stakingen en acties mogen zijn. Onder andere om de verder afbouw van de service aan de reizigers en het sluiten van stations tegen te gaan.
Mijnheer of Mevrouw De Vidts om te weten waarom het spoorwegpersoneel staakt zou u eventjes uw oor moeten te luisteren leggen bij het personeel op de werkvloer en niet bij al die mooipraters op hogere posten. Ikzelf ben 37 jaar treinbestuurder geweest. Vanaf 1970 hebben we ononderbroken moeten knokken om een job te krijgen die min of meer menswaardig was. Toen ik begon zat een treinbestuurder 10 uur op twee planken. Ja u leest het goed twee harde planken. 37 jaar later stond er al een gewone stoeltje met een kussentje los in de stuurpost, jaren hebben de vakbonden daarvoor moeten strijden. Natuurlijke behoeften gebeurden voor de locomotief. Bij zelfmoorden kon een treinbestuurder zijn plan trekken. Ikzelf heb achtmaal iemand doodgereden zonder enige begeleiding daarna. Bij klachten na zulke aanrijdingen riskeerde je zelfs om medisch afgekeurd te worden. Ik zou u een ganse dag kunnen vertellen hoe het er in mijn tijd aan toeging en nog aan toegaat bij de NMBS. U wilt de vakbonden weg. Wel dan zal de chaos pas echt goed beginnen voor het personeel, Kijk maar naar het Verenigd Koninkrijk waar zelfs de reiziger van vandaag terug een nationale spoorweg wilt. En voor degenen die vandaag hard moeten werken aan de spoorweg er zijn ook nog wilde stakingen. Ga ervoor maar dat zal moed vergen. Alleen de strijd voor uw rechten zorgt ervoor dat u uw rechten krijgt. De harde strijd is de enige taal die de elite verstaat, moest mijn grootvader nog leven hij zou het beamen.
Te midden van de coronapandemie werd hij voorzitter van een van de grote vakbonden in ons land. Met een ongeziene economische crisis voor de deur wacht hem een zware taak. Enkele dagen voor de nationale actiedag in gemeenschappelijk vakbondsfront – de eerste na de lockdown – spraken we met Thierry Bodson.

De Liberty Group dook op uit het niets en werd in een paar jaar tijd een industriële reus. Overal in de wereld kocht hij fabrieken op. Die zijn nu in de handen van één man: Sanjeev Gupta. Duistere rekeningen en gebroken beloften: vertegenwoordigers van de werknemers luiden de alarmbel. Ze maken zich ernstig zorgen over de toekomst van de vestigingen.

Als het van het voorbereidend advies van het Europees Hof van Justitie afhangt, komt er binnenkort een zeer liberaal arres

De mensen in de zorg zitten erdoor. De voorbije zomer hadden ze nauwelijks de tijd om op adem te komen na die uitputtende eerste coronagolf. En tot vandaag blijft het wurgende personeelstekort bestaan. De woede is groot.
De mensen met een essentieel beroep, die onze samenleving doen draaien, verdienen tot een derde minder dan het gemiddelde loon. Na het applaus is het tijd om na te denken over de lonen van de vrouwen en mannen die tijdens de crisis in de frontlinie stonden.

“Een samenleving die groeit in rijkdom zonder de armoede te laten afnemen, moet verrot zijn tot in haar diepste kern.” PVDA-voorzitter Peter Mertens noteert dit citaat van Karl Marx in zijn jongste boek Ze zijn ons vergeten. Twee recente rapporten van Oxfam tonen aan hoe actueel deze uitspraak nog steeds is. De coronacrisis maakt de gapende kloof tussen arm en rijk nog veel dieper.

De zaak Chovanec is geen alleenstaand geval maar toont een dieperliggende probleem in de top van het staatsapparaat. Er zijn dringend nieuwe politiehervormingen en meer democratische controle op de politie nodig.

Sinds begin september verschijnen steeds meer open brieven met kritiek op de coronamaatregelen. Het is niet altijd makkelijk om te weten welke kritiek al dan niet gerechtvaardigd is. Sommige critici minimaliseren het gevaar van het virus en vinden dat we het beter kunnen laten circuleren. Dat verhaal is toch niet zonder gevaar. Een opiniebijdrage van Wim De Ceukelaire, directeur van de ngo Viva Salud.

Op 7 september hervat het proces tegen Julian Assange in Londen.

Twee maand voor de stembusslag vergiftigt Donald Trump verder het klimaat. In de peilingen wordt hij nog altijd door Joe Biden voorbij gestoken. Hij hoopt nu baat te hebben bij het geweld.