1936, werkend België op de bres voor vrije tijd

Gent, juni 1936. Het hele land ligt plat. (Foto Amsab-Instituut voor Sociale Geschiedenis Gent)
Gent, juni 1936. Het hele land ligt plat. (Foto Amsab-Instituut voor Sociale Geschiedenis Gent)

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

we gaan trug naar de jaaren 1936 met de NVA ZE ZIJN UIT DIE TIJD ZE WILLEN BELGIE KAPOT WEG MET DE NVA
Voor zover ik mij kan herinneren was in verschillende sectoren in 1965 nog steeds de 48u werkweek van kracht ik was toen maar 11 jaar maar er moest toen zaterdags een halve dag gewerkt worden daar ben ik 100% zeker van!
In 1971 was bij de NMBS bij mijn weten nog steeds de 43 uren werkweek van kracht en dan werd er geleidelijk overgeschakeld naar de 40 uren maar dit duurde nog verscheidene jaren.
1965 afgezwaaid van het leger,dus gaan werken 48 uur per week ,zaterdag voormiddag eveneens,veranderd van firma ,bedrijf in Mortsel schift ,vroege van 5u tot 14 u,late van 14u tot 23 u regelmatig de laatste bus gemist te voet naar de luchtbal thuis tussen oo.oo en 1u.dan de 45 uren week ,niet zonder slag of stoot er is voor gestreden ,zo zijn we stilletjes afgezakt naar de 38 u week.het verhaal hiervan is dat mijn grootvader en mijn vader en al die andere arbeiders er voor gezorgd hebben wat we nu hebben er jaren hebben moeten voor strijden en hebben afgezien.1960 zware discutie tussen mijn vader en mijn grootvader ,die mens had twee oorlogen meegemaakt en nog veel meer,op zijn 8a9 jaar gaan werken,deze man heeft dit toen voorspeld ik hoor nog altijd zijn woorden Charel we hebben het goed en we zullen het nog beter krijgen,maar jij zal het niet meer meemaken en onze Jef waarschijnlijk ook niet maar zijn kinderen wel,alles wat we hebben zullen ze terug afpakken hoe kun je zo vooruitzien,had dan ook een levens echte hel gekend.en vergeet niet voor de verkiezingen Heeft hij gezegd mijn baas is Voka en niemand heeft er geluisterd en nog is het niet genoeg.ik vraag me af of hij wel uit een werkboek is gevallen .Daens is niet ver meer af.

In oktober vorig jaar werden Manal Toumi en Sah Gulhan verkozen als districtsraadslid voor de PVDA in Deurne en Antwerpen.

De extreemrechtse regering van India voert een neoliberaal beleid dat de vakbonden en de moslimminderheid viseert. Het verzet komt uit de deelstaat Kerala in het zuidwesten van het land, waar een communistische partij de bevolking mobiliseert.

Met een indrukwekkende menselijke muur klaagden op 1 januari 2019 vijf miljoen vrouwen in de Indiase deelstaat Kerala de ongelijke behandeling van vrouwen aan. Ze vormden hand in hand een muur van 620 kilometer.

De onderwijsvakbonden zullen zich, gesteund door de grote stakingsbereidheid van vandaag, niet met een kluitje in het riet laten sturen. Als de volgende regering geen honderden miljoenen extra op tafel legt voor onderwijs, zullen er wellicht snel nieuwe acties volgen.

Een koude douche, dat is wat het personeel van UPS krijgt na jaren van inspanningen. Zeker 94 banen staan onder druk. “UPS maakte de laatste zeven jaar meer dan 100 miljoen euro winst, waarom dan zoveel gezinnen in onzekerheid storten?”

Kijk naar de top van eender welke Belgische bank en je ziet meteen de stamboom van alle steenrijke families in België. Die rijke families hebben in het hart van de macht een netwerk geweven dat hen in staat stelt om de hele staat te controleren. Professor Geoffrey Geuens (ULiège) is gespecialiseerd in de banden tussen kapitaal en politieke macht, en legde dat netwerk bloot.

De Brussels rechtbank oordeelde in een zaak gelijkaardig met die van de PVDA dat de partij recht heeft op een dotatie rekening houdend met haar kiezers in beide landsdelen. Er heerst al een tijd politieke onwil over de dotatie van de PVDA, de N-VA tracht nu met een nieuw wetsvoorstel het oprukken van de PVDA als enige nationale partij een halt toe te roepen.

Solidair sprak met Eric Neuprez (57), secretaris-generaal van de Algemene Centrale van ABVV (AC). Met 430.000 leden is dat de grootste arbeiderscentrale in België. We maken het bilan op van het grote congres van de Algemene Centrale in november vorig jaar. Een congres met veel ruimte voor vakbondsafgevaardigden van het terrein en internationale solidariteit. Eric Neuprez, afkomstig van het arbeidersbastion Verviers, heeft al een lange weg als militant achter zich. Hij blikt samen met ons terug en wijst ook op een reeks perspectieven voor de syndicale beweging.

Op 14 juli 1789 werd de Bastille, de gevangenis die hét symbool was van de Franse machthebbers, bestormd door opstandige Parijzenaars. Op 27 september 1830 werden Nederlandse troepen verjaagd in Brussel die erop uit waren het gezag van Koning Willem I te herstellen. Wat hebben deze twee sleutelmomenten in de geschiedenis gemeen? Het volk roert zich en komt in opstand tegen onrecht. De hoge kostprijs van het leven en asociale belastingen liggen aan de basis van hun woede.

Na ruim drie weken staken, verwerpt 56,3% van de arbeiders bij busbouwer Van Hool het voorstel van de directie. De arbeiders gingen als enige in heel België wekenlang in staking tegen de loonblokkering. Ze organiseerden samen met de vakbonden het verzet. Zelfs na drie stakingsweken was er nog een meerderheid die wou doorgaan.