1936, werkend België op de bres voor vrije tijd

Gent, juni 1936. Het hele land ligt plat. (Foto Amsab-Instituut voor Sociale Geschiedenis Gent)
Gent, juni 1936. Het hele land ligt plat. (Foto Amsab-Instituut voor Sociale Geschiedenis Gent)

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

we gaan trug naar de jaaren 1936 met de NVA ZE ZIJN UIT DIE TIJD ZE WILLEN BELGIE KAPOT WEG MET DE NVA
Voor zover ik mij kan herinneren was in verschillende sectoren in 1965 nog steeds de 48u werkweek van kracht ik was toen maar 11 jaar maar er moest toen zaterdags een halve dag gewerkt worden daar ben ik 100% zeker van!
In 1971 was bij de NMBS bij mijn weten nog steeds de 43 uren werkweek van kracht en dan werd er geleidelijk overgeschakeld naar de 40 uren maar dit duurde nog verscheidene jaren.
1965 afgezwaaid van het leger,dus gaan werken 48 uur per week ,zaterdag voormiddag eveneens,veranderd van firma ,bedrijf in Mortsel schift ,vroege van 5u tot 14 u,late van 14u tot 23 u regelmatig de laatste bus gemist te voet naar de luchtbal thuis tussen oo.oo en 1u.dan de 45 uren week ,niet zonder slag of stoot er is voor gestreden ,zo zijn we stilletjes afgezakt naar de 38 u week.het verhaal hiervan is dat mijn grootvader en mijn vader en al die andere arbeiders er voor gezorgd hebben wat we nu hebben er jaren hebben moeten voor strijden en hebben afgezien.1960 zware discutie tussen mijn vader en mijn grootvader ,die mens had twee oorlogen meegemaakt en nog veel meer,op zijn 8a9 jaar gaan werken,deze man heeft dit toen voorspeld ik hoor nog altijd zijn woorden Charel we hebben het goed en we zullen het nog beter krijgen,maar jij zal het niet meer meemaken en onze Jef waarschijnlijk ook niet maar zijn kinderen wel,alles wat we hebben zullen ze terug afpakken hoe kun je zo vooruitzien,had dan ook een levens echte hel gekend.en vergeet niet voor de verkiezingen Heeft hij gezegd mijn baas is Voka en niemand heeft er geluisterd en nog is het niet genoeg.ik vraag me af of hij wel uit een werkboek is gevallen .Daens is niet ver meer af.
Overheidsinstelling Belgocontrol staat in voor de veiligheid van het luchtverkeer in België en veranderde vorig jaar van naam: Skeyes. Daarmee waren de problemen niet opgelost. Zaterdag 4 mei was een oplossing dichtbij, maar de bonden willen het voorakkoord aan hun achterban voorleggen. De verkeersleiders vragen al sinds 2013 om aandacht.
De huidige malaise is voor 100 procent te wijten aan de besparingswurggreep van de afgelopen tien jaar”, aan het woord is Rita Coeck, federaal ACOD-verantwoordelijke voor De Lijn.
Een bonte burgercoalitie trekt 12 mei de straat op, voor klimaat én sociale rechtvaardigheid. Op twee weken voor de verkiezingen is dit hét moment om onze stem te laten horen.

Het voorbije weekend zagen we in Palestina opnieuw een escalatie van geweld, 27 Palestijnen kwamen daarbij om. Het geweld komt er  vlak voor het Eurovisiesongfestival, dat dit jaar in Tel Aviv wordt gehouden. Met de organisatie van het populaire festival probeert Israël zijn imago op te poetsen.

Drie weken voor de verkiezingen luiden de cipiers opnieuw de alarmbel.

Regelrecht wanbeleid, openstaande schulden en subsidies die nooit aangevraagd werden: bij het OCMW van Zelzate blijven de lijken uit de kast vallen. Na zes jaar liberaal bestuur is het puin ruimen, zegt schepen van Sociale Zaken Geert Asman (PVDA), die orde op zaken stelt. “Het sociaal beleid wordt onze topprioriteit.”
Activisten manen de publieke omroepen, VRT en RTBF, aan om het Eurovisiesongfestival dit jaar niet uit te zenden. In de nacht van maandag 29 op dinsdag 30 april werden de stadscentra van Brussel, Antwerpen en Gent beplakt met affiches die oproepen het songfestival te boycotten.

In een gezamenlijk memorandum voor de verkiezingen van 26 mei winden het Vlaams Huurdersplatform, de Huurdersbonden en VIVAS (netwerk van sociale huurders) er geen doekjes om: als er geen doortastende maatregelen genomen worden, evolueren we van een wooncrisis naar een wooncatastrofe. Hoogste tijd dus voor een ander woonbeleid. De oplossingen zijn er.

“We hebben recht op eten. We hebben recht op kleding. We hebben recht op huisvesting. Maar we hebben ook recht op schoonheid.” Deze geïmproviseerde strijdkreet komt recht uit het hart van journalist François Ruffin. Hij nam die in de mond op een rotonde die bezet – of beter gezegd, bewoond – werd door gele hesjes en is een perfecte samenvatting van zijn nieuwste film, een samenwerking met cineast Gilles Perret. Een gesprek met Perret over schoonheid, over liefde en over nog zoveel meer.

April 2019 is een feestmaand voor ACV Voeding en Diensten. Precies 100 jaar geleden werd de vakbondscentrale opgericht. Ze groeide uit tot de grootste arbeiderscentrale van ACV. We hebben de eer de eerste en de ­enige vrouw aan het hoofd van een arbeiderscentrale in België te mogen interviewen. Een blik op verleden en toekomst met Pia Stalpaert.