Redfox na 24 juni: "De wereld veranderen is geen dagdromerij."

Opstaan om vijf uur. En dat terwijl de vakantie net is begonnen en de examens net achter de rug. Niet meteen het eerste waar een scholier op dat moment aan denkt. Maar Hanane, Lucie, Jef, Celia, Achraf, Victor en de andere jongeren hadden er geen spijt van. Op 24 juni gingen ze langs bij stakende werknemers. 

Vrijdag 24 juni. Vijf uur ‘s morgens. De straten liggen er nog verlaten bij, het koffiezetapparaat pruttelt en een vijftiental jongeren van RedFox, de jongerenbeweging van de PVDA voor jongeren van 14 tot 18 jaar, zijn net uit de veren. Ze brachten de nacht door op de groepspraktijk van Geneeskunde voor het Volk in Schaarbeek om bij zonsopgang naar de stakingspiketten te trekken. 

Ze verdelen zich in drie groepen. Elk met een lijstje met piketten die ze zullen bezoeken. Voor de meesten is het de eerste keer. “Ik deed het al eens bij de stakingen van 2014. Echt wel interessant”, vertelt Achraf. 

Operatie #RedFoxNews

De jongeren zijn het er snel over eens dat ze op de sociale media de hashtag #RedFoxNews gaan gebruiken om te berichten over hun tocht. Ook over de vragen die ze straks gaan stellen zijn ze eensgezind: “Waarom staken jullie? Wat denken jullie over de wet-Peeters? Welke boodschap hebben jullie voor de jongeren van vandaag?” En dan, om zes uur trekken ze erop uit. 

“De eerste keer dat ik jongeren zie aan een piket!”

“Ik vond het fantastisch dat de stakers allemaal zo blij waren met onze solidariteitsbezoeken”, vertelt Luna enthousiast, als we haar na de piketten terugzien. “Ja,” sluit Celia zich daarbij aan, “bovendien konden we ons echt laten gaan en vrijuit onze eigen mening zeggen.” 

Overal werden ze hartelijk ontvangen en het feit dat jongeren de stap zetten om hen te steunen, werd door iedereen erg geapprecieerd. “Ik was verbaasd, maar ze waren het fundamenteel eens met ons. Ze waren echt blij hier jongeren te zien die zich interesseren voor politiek en die het tegen de regering willen opnemen”, zegt Domician.

Dat is ook de mening van Majid, die in het TGV-atelier in Vorst werkt: “Het is de eerste keer dat ik jongeren als jullie een bezoek zie brengen aan een piket. Hartverwarmend!” Des te meer omdat hij met hen kon discuteren over het belang van openbare diensten, over het belang van kwaliteitsvolle jobs voor jongeren, over hoe de besparingen in ateliers zoals het zijne de veiligheid van de reizigers in gevaar brengen.

“Vechten voor onze toekomst”

“Vele werknemers zeiden ons dat ze strijden voor ons, voor onze toekomst”, legt Hanane uit. En sommigen overtuigden de jongeren om deel te nemen aan een breed front tegen de wet-Peeters. Zoals Ali, vakbondsafgevaardigde in een callcenter: “Het is belangrijk dat jongeren gesensibiliseerd worden over die dingen. Alleen op die manier kan er een massabeweging op gang komen. We hopen jullie massaal te begroeten op de nationale betoging van 29 september!”

“Iedereen was het erover eens: de maatregelen van de regering betekenen een stap achteruit”, vindt Celia. “Ik wist niet dat zoveel mensen het daar zo over eens waren.” 

Hoe dan ook, waar ze ook naartoe gingen, overal hoorden ze dat de wet-Peeters er niet mag komen, evenmin als de pensioenhervormingen. Iedereen ergert zich ook aan het misprijzen van de regering voor de arbeiders. 

Bij Audi in Vorst stelt een arbeider: “Wij moeten hier al heel flexibel zijn. En eerlijk gezegd, hij moest hier maar eens komen werken in onze plaats, Kris Peeters, hij zou snel weten waar het om gaat. Hij zou beter de arbeidsduur verminderen om jobs te creëren.” 

Ook Vanessa, kassierster bij Colruyt, wil van die boer geen eieren: “Ik protesteer vooral als moeder. Als die 45-urenweek er komt, wordt het onhoudbaar voor mij. Voor die hoge heren, die van achter hun bureautje allerhande beslissingen nemen, is het gemakkelijk: zij kunnen iemand in dienst nemen om voor hun kinderen te zorgen …” 

Pili had over datzelfde thema een gesprek met een arbeidster. “Ze vertelde ons dat ze nu al geen tijd heeft om te doen wat ze wil doen en dat de wet-Peeters ervoor zal zorgen dat ze ook geen tijd meer zal hebben om te doen wat ze moet doen.” En Antoine haalt de woorden aan van een leraar uit Evere: “De maatregelen van de regering komen erop neer dat ze je wijsmaken dat je sneller kunt fietsen met een lichtere fiets en dat ze je daarom … een wiel afpakken.”

“Het hangt niet alleen van ons af”

De toekomst ziet er dus niet zo rooskleurig uit voor de jongeren? Toch is wanhopen niets voor de jongeren van RedFox. Luna: “Wij zijn hoopvol. We merken wel dat het alleen maar erger zal worden als we niets doen. Maar ik heb de indruk dat de mensen meer en meer in beweging komen. Dat is hoopvol en geruststellend.”

“Bovendien”, vult Jef aan, “zagen we veel mensen van verschillende origine, die allemaal vechten voor hetzelfde doel: de toestand in de wereld verbeteren voor iedereen.” 

“Van nature ben ik niet zo’n optimist,” zegt Pili, “maar de arbeiders zegden me vanmorgen dat die regeringsplannen geen optie zijn. Het moet veranderen. Het moet beter worden voor de mensen. En dat hangt niet alleen van ons af, dus staan we klaar om de zaken in handen te nemen en de wereld te veranderen.” 

De wereld veranderen, is dat geen dagdromerij van jongeren? “We zijn sterker dan we soms denken. Als we iedereen die denkt zoals wij, verenigen, komen we er wel. We moeten ons verzetten tegen de wet-Peeters en de mensen duidelijk maken dat er alternatieven zijn. Dan zal het lukken”,  zegt Celia. “Zij zijn met bitter weinig en hebben heel veel geld. Maar wij zijn met veel en dat is meer waard dan al het geld van de wereld. Het geld moet aan nuttige dingen worden besteed, niet aan bommenwerpers maar aan sociale woningen, scholen …” 

“En dat ze het geld gaan halen waar het zit”, vult Victor aan. Zijn besluit: “Stakingspiketten bezoeken is iets dat iedereen minstens één keer in zijn leven zou moeten doen. Dan zie je hoe arbeiders leven. Je krijgt een ander beeld van het land. Je hoort andere opvattingen. Je ziet de eenheid en het gemeenschappelijk doel van die mensen. Ik vind het fantastisch om dat mee te maken.”

Hanane, Domician, Jef, Ahmed, Lucie, Celia, Pili, Victor, Achraf, nog een Lucie, Luna, Mehdi en Jonas zijn leden van de RedFox (www.redfox.be), de jongerenbeweging van de PVDA. Zij brachten in Brussel bezoeken aan de piketten van RTBF en VRT, het psychiatrisch ziekenhuis Titeca, het OCMW van Sint-Joost-ten-Node, Audi, een atelier van de NMBS, een callcenter, een Colruyt, een Delhaize, het Koninklijk Atheneum van Evere en een BMW-garage.

Dit artikel komt uit het maandblad Solidair van juli 2016. Abonnement.